şaziye keskin
@szyk
Şu anda okuduğu kitap
Belki de bu yüzden çocukluğuna bu kadar takıntılı hale gelmişti, çünkü orası her şeyin hareketli olduğu, canlı bir yerdi. Annesi gelecek hakkında yanılmıştı. Önündeki yolu değiştirmenin mümkün olmadığını gittikçe daha yakından hissediyordu. O, diğerlerinin kendisinden önce yaptığı seçimlerin tutsağıydı, zehri bir sonraki nesle taşıyacak bir araçtı sadece…
Reklam
…
Annem gibi olmaktan korkarak yaşadığımı. Bir adamı sevmekten, bir adam tarafından sevilmekten delice korkarak bu yaşıma geldiğimi. Yaşamımın düpedüz saçmalık olduğunu. Hunharca işlenmiş bir cinayetten doğan ve serpilen ikinci yaşamımın, cinayetten önceki çok da anımsayamadığım yaşamıma istese de bitişemediğini, iki yaşamım arasında ortak bir yön arayıp da bulamadığımı, önceki ben'imin şimdiki ben olup olmadığını ellerime bakarak anlamaya çalıştığımı, suyumun da hafızamın da bulanık olduğunu, (yaşamım" dediğim zaman birikintisi-
nin ayrı renk ve dokudan oluşan iki kumaş parçasını ne yapsam ne etsem de bitiştiremeyişimin, onları anlamlı bir bütün hâline getiremeyişimin hikâyesi olduğunu...
…
Altında oluştuğum, yumurtadan bebeğe evrildikce iterek kendime yer açtığım, kaybettiği nefesini geri verirken kırdığım kaburgaları şimdi sağlam.
Havva'ya kaburgasından hayat veren Ädem gibi annem; hem yaratıcı, hem zalim hem de kurban. Adem muhakkak Havva'yı içinde büyütüp doğurmuştur, çünkü insan başka türlü kaburgadan gelemez nihayetinde. Daha doğumda annesinin kemiklerini kırmaya başlar, vücudunu ortadan ikiye yararak dünyaya açılır, hayatta kalır işte böyle insankızı…
Başka bir insanın hakikati, onun sana açıkladığı şeyde değil, açıklayamadığı şeydedir. Bu yüzden, onu anlamak istersen, söylediğine
değil söylemediğine kulak ver.
"Kendimizden kaçmak için önümüze bir merdiven
konulmuş, Momo. Başlangıçta insan mineralden ibaretti, sonra bitki oldu, sonra hayvan -bunu, yani hayvanı unuta-maz, sık sık yine ona dönüşmeye eğilimi vardır-, en son olarak da bilgiyle, akıl ve inançla donanmış olan insana dönüştü. Bir toz tanesinden bugüne, kat ettiğin yolu gözünde canlandırabiliyor musun? Daha sonra, bu insanlık halinin de ötesine geçtiğinde bir melek olacaksın. Dünya ile işin tamamen bitecek. Semaya döndüğünde bu hisse kapılmış olmalısın."
"Evet. Aslında ben, hiçbir şey hatırlamıyorum. Ya siz Mösyö İbrahim, bir bitki olduğunuz zamanı hatırlıyor musunuz?"
"Bakkalda, taburemin üzerinde kıpırdamadan saatlerce
durduğumda sen ne yapıyorum sanıyordun ki?"
Reklam