yine de bir şeyi sevebilmek hiçbir şeyi sevmemekten, birini sevebilmek hiç kimseyi sevmemekten iyidir; işte buradayım, bu dünyada yaşıyorum ve bir anlığına bile keşke yaşamasaydım demiyorum. Bu da bir armağan, bir lütüf değil mi, çok önemli bir şey sayılmaz mı?
dolayısıyla güzel olan şey bizi mukaddes olanı düşünmeye itiyor. Eleştirmenler olarak neyin güzel olduğunu ya da neyin olmadığını tartışıp duruyoruz, çünkü sonuçta insanızdır ve Tanrı’nın iradesine erişmemiz mümkün değildir; yinede güzelliğin üstün bir öneme sahip olduğunda fikir birliği ederiz.