çok etkileyiciydi. vanessa zeki bir kız, strane’in ağzını açtığı saniye bile yalanlarını tek tek seçebiliyordu. bazı şeyleri fark etse bile karşıdaki insanı memnun etme hırsından & strane’in kızın düşünce zincirini kırıp kendi delüzyonlarını ona empoze etmesinden gerekli tepkileri veremiyordu. bu döngü dolayısıyla da vanessa bir süre sonra benliğini tamamen strane’e bırakıp yalanları bile fark edememeye başladı.
öğretmen - öğrenci (öğrencinin yaşı 18’den büyük olsa -henry- bile) dinamiğinin sağlıklı bir ilişkiye evrilmesinin imkansızlığını & asla romantize edilebilecek bir olay olmadığını net bir biçimde yaşattı. tüm rahatsız edici olaylara rağmen akıcıydı.
strane textbook bir pedofili. yıllar sonra vanessa’yla cinsel ilişki yaşadıklarında sertleşemiyor bile. dümdüz bir dc kötüsü. kendi uzantısı olması için sıfırdan yaratmadığı hiç kimseyle bir birliktelik yaşayamaz. vanessa ile aralarındaki diyaloglar bile tek yönlüydü: strane’in satırlar dolusu iğrençlikleri ve vanessa’nın yalnızca strane’i hayal kırıklığına uğratmayacağını düşündüğü cevapları. strane’in lolita’yı kendi hasta beynine göre manipüle etmesi, vanessa’ya bir şekilde kurbanın aslında kendi olduğunu söylemesi inanılmazdı. ne yaptığını çok iyi bilen bir adam. sorumluluk almamak için her yola başvuran biri. intihara bile.
vanessa benim doğma amacım bu ilişki olabilir dediğinde ve strane ile geçirdikleri ilk gecenin sabahında ekrana girip ona sarılmak istedim. yaşanan her şey mide bulandırıcı ve üzücüydü. “yaşına göre olgunsun” türevi cümleleri bir daha hayatımda görmek istemiyorum.
Reklam
"I don't know how I'm going to handle being away from you this summer," I say. I don't even know if I mean it. During breaks I’ve been fine without him. He's the one who says he can't go a week without talking to me or seeing me.
imdat allahım
I picture him browsing a girls' clothing section, his big hands touching all the different pajamas, and the thought fills me with tenderness, similar to how I felt a few years ago when I saw a photo of that famous gorilla cradling her pet kitten, the vulnerability of someone so big handling something so delicate, trying their best to be careful and kind.
her kitabın yazılma amacı farklıdır, her birine edebi diyemeyiz. bazen rahatlamak için eğlendirici, bizi gerçek hayattan koparacak kitaplara da ihtiyaç vardır. öznur bu şaheserle beni gerçek hayatıma bir an önce geri dönmeye heveslendirdi. güldürmedin, eğlendirmedin, düşündürmedin ne amaca hizmet ediyorsun sen yabancı elyel? cevaplayayım: banallığıyla insanları çileden çıkarmaya.
ilk iki kitap ciddi yazılmış olsa da komedi kötüydü. amaçlarının tam tersi anırdık, gülmekten altımıza işedik. elyel’den de tek beklentimiz buydu, fazlası değil. ama bu sefer yazar “artık ben büyüdüm size kendimi kanıtlayacağım göreceksiniz!” nidalarıyla resmen canımıza okudu. ciddi anlamda bunaldık.
kurgunun saçmalığı zaten allah vergisiydi bir ve ikinci kitapta. ama bu sefer kendini aşmış durumda. yazarın bu kitabı yayınlayarak insanlara saygısızlık ettiğini bile düşünüyorum.
spoiler!
ediz’in doğa’yı serbest bırakmaya ikna olmasından 5 dakika geçmişken birden otel odasını (ediz ve doğa’nın babasının anlaşması olmasına rağmen) anlamsız insanların basması ve bunun üzerine ediz’in fikrini değiştirip yine bizi çıkmaza sürmesi gerçekten beni acillik etti. zaten bu olay yaşanmadan hemen önce ediz kızı küvette boğup öldürmeye kalktı. ulan medeniyet görmemiş ayı.
levent çağıran’ın ölümü en büyük konumuzdu. tek konumuz hatta. kurgulanması yıllar alan bir kitabın en önemli olayını hiç tanımadığımız, umrumuzda da olmayan gökhan’a yıkıp sebebi sorulduğundaysa “babamız öyle istedi araları bozulmuş” cevabı inanılmaz ucuzdu. sadece yazık dedirtti.
gökhan’ın doğa’nın kardeşi çıkmasının hikayeye tam olarak 0 katkı sağlaması + derinliği olmadığı için son sahnelerde bile ne ölümünün ne intikamının bizi etkilememesi + öznur’un öyle boş bir karakter yarattım bari okuyucuyu daha da sinirlendireyim, ediz’in
