Ben hâlâ buradayım. Yaşayıp gidiyorum bir şekilde. Çalışıyorum, okuyorum, uyuyorum, dışarı çıkıyorum sen yokmuşsun gibi. Sana söylemiştim bekleyeceğimi, belki de unuttun. Seslensem şimdi son kez muhtemelen uyuyor olursun.
Bir kere bütün cesaretimle kırılacağım. Bütün cesaretimi toplayıp bu zamana kadar benden hiç görmediğin bir içtenlikle sana açılacağım, bir gün. O gün gelecek biliyorum. Belki, seviyorum değil seviyordum diyeceğim, bilmiyorum. Ne fark eder zaten?
