tabula rasa
@taabularasa
1093 okur puanı
Ağustos 2014 tarihinde katıldı
Reklam
Çok eskiden, bedeviler çölleri yavaş yavaş aşarken sıkça mola verirlermiş, sadece develerin dinlenmesi için değil, ruhlarına da kendilerine yetişme zamanı tanımak için. Çünkü ruhun hızı farklıdır. Bir hayal et, kervanı kaçırmış, kaybolmuş ve geride kalmış kaç ruh şimdi uzay çölünde dolaşıp duruyordur; ağlayışlarını duyabiliyorum. Akşam uzanıyorum, birkaç saat sonra üzerinde bulunacağım Ay'a bakıyorum. Uzay'ın hangi maddeden yapıldığını biliyor musun? Yalnızlıktan yapılmıştır. Maddesi budur. Yalnızlık ise etrafındaki tüm boşluğu doldurmaya çalışan uçucu bir maddedir.
Bir zamanlar yalnızlık daha yoğun ve daha küçüktü, onu ehlileştirebilir,
bir kedi gibi okşayabilirdin. Şimdi artık kozmik boyutlarla baş edemiyorum.
Orwell, "Ekran, en küçük arzularınıza bile önceden karşılık verir" der. Duvarların dili vardır, ama freskler konuşma yeteneğini kaybetmiştir. Böylece yedinci sanat, kehanetlerini dile getiren bir VANTRİLOK SANATI haline gelir. Pythia misali, görüntü konuşur, ama her şeyden önce sessiz kalan endişeli kitlelerin sessizliğine cevap verir. Bir şairin o dönemde söyle diği gibi: "SESSİZ sinema diye bir şey hiç olmadı, sadece SAĞIR SİNEMA oldu."
