Biliyor musun geçen sene bu vakitler benim de babam vardı. Sesiyle dinlendiğim, kafamı yaslayıp dertlerimi unuttuğum.. Sanki o varken kimse bana bir şey yapamazdı. Şimdi sensiz dinliyorum türküleri. Seninle birlikte söylediğimiz nakaratlarda susuyorum. Bütün beklenenler sen oluyorsun; özlenenler, sevdicekler, yârlar… Notası kırık bir türkü şimdi yaşadığım. Ne zaman gelirsin bu türküler hep bunu soruyor. Bu kadar türkü dinlememeliyim belki, hasretim artıyor. Gözümde tütüyor türkülerle yüzün. Sesin karışıyor bağlamanın yanık tellerinin arasına. Özlüyorum, özlüyorum..