Tuğba A.A.
@tabitubi
186 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Kitabı beğendim ve hemen ikincisine başlıyorum. Müslüman bir ailede doğup yetiştikten sonra insanlar bazı konuları sorgulamadan hayata döküyor. Bu da aslında geleneksel bir din inancına dönüşüyor. Bilmeden, sorgulamadan, öğrenmeden yalnızca ailelerimiz böyle yapıyordu diye yaşanan bir dinin derinleşebileceğine inanmıyorum insanın kalbinde. Aslında tam bu noktada bu kitap bir başlangıç olabilir. Genel olarak din dendiğinde aklımızdan geçen fakat belki gelenekçilikten belki de üstüne düşmeye fırsat bulamayıp geçiştirdiğimiz sorular bir kitapta toplanmış. İçeriği okurken keyif aldım ve kitabın soru cevap şeklinde yazılmış olması da benim için okumaya kolaylaştırıcı bir özellik oldu.
Kendimi okuduğum o kadar çok an yaşadım ki!
Kitaba ilk başladığımda okuduğum psikolojik kitaplara bir tane daha eklediğimi düşünmüştüm. Fakat kitabı okurken bazı bölümleri dönüp dönüp okumak istemek çok sık rastladığım bir durum değil.
Kitapta genel olarak insanın doğası, karakterini etkileyen durumlar konuşulmuş. Geçmişte yaşanan duygusal olarak olgunlaşmamış ebeveynlerin yine benzer özelliklere sahip çocukları merkeze alınmış.
Öz benliğini ve karakterini tamamlamadan yaşanmaya çalışılan hayatın zorlukları üzerine durulmuş.
Hayatına bir kişiyle sağlıklı bir şekilde devam etmenin aslında insanın kendi karakterini tamamlamasıyla mümkün olduğunu, bazı hayal kırıklıklarıyla öğrendim.
Bazı bölümlerin karmaşık gelmesi dışında özetle muhteşem bir kitap.
Çocuk yetiştirme üzerine günümüze kadar gelen basmakalıp düşüncelere ters düşen bir görüşü var bu kitabın. Bizim ülkemizde de olduğu gibi diğer ülkelerin ebeveynlerinin çocuk yetiştirirken dayak, ceza gibi yıpratıcı yöntemlere başvurduğunu ve bu yöntemlerin çocuğun yetişkinlik hayatına yansımalarını anlatıyor özet olarak. Kitabı beğendim. Anne baba olmayı planlamadan önce “Ben bu yeterliliğe sahip miyim?” diye düşünmeyi sağlayan, aydınlatıcı bir kitap.
Uzun zamandır okuduğum en iyi Stefan Zweig kitabıydı. İki kısa öyküden oluşuyor ve ikisinde de kalbim resmen acıdı. Ana karakterlerin etkisinden bir süre çıkabileceğimi zannetmiyorum.
Kitabı beğenmedim. Büyük bir beklentiyle başlamıştım açıkçası ama keyifli bir kitap akıcılığı yoktu. Aynı cümleleri kitabın farklı yerlerinde okuyup “Ee bundan bahsetmişti zaten.” dediğim oldu. Bununla birlikte kitapta çok fazla Risale-i Nur alıntısı var. Dili bu kadar ağır bir alıntı, açıklamasız böyle bir kitaba koyulmamalıydı. Kitabın en sonunda yaptığım bu eleştiriye hitaben bir bölüm var, okumuşsanız biliyorsunuzdur. Sanki her kelime anlaşılacak gibiymiş de benim samimiyetsizliğim yüzünden ben anlamıyormuşum gibi. Sonuç olarak denk geldikçe yazarımızın videolarına göz atmaya devam ederim fakat bir başka kitabını okuyacağımı zannetmiyorum. Verdiği bilgi ya da düşüncelerine bir itirazım yok fakat bir kitap yazılıyorsa biraz daha özenli olunmalıydı diye düşünüyorum.
