Diyelim ki dilim sürçtü, bu olay sonu gelmeyecek sayıda değişik şekilde gerçekleşebilir, tek bir doğru sözcük yerine binlerce başka sözcükten birini ağzımdan çıkarabilir, doğru sözcük üzerinde sayısız çarpıtmalara başvurabilirdim. Belli bir durumda akla gelebilecek şekillerden ancak bir tanesine uygun olarak dilimin sürçmesine beni zorlayan bir şey var mıdır, yoksa bu bir rastlantı, keyfi bir davranış olmaktan öteye geçmeyecek bir şey midir? Ayrıca, bu sorun, belki hiçbir zaman mantıksal bir nedene oturtulamayacak mıdır?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir anekdotta şöyle denir: Bir ara sahnede sergilenen Die Jungfrau von Orleans* (Orleans Bakiresi) oyununda yeni bir oyuncuya önemli bir rol verilir. Krala, Connétable'ın kılıcını geri yolladığını bildirecektir. Oyun kahramanlarından biri muziplikte bulunarak, ürkek, çekingen biri olan acemi oyuncuya metindeki bu cümleyi tekrar tekrar "Komfortabel atını geri yolluyor" şeklinde okur ve amacına da ulaşır. Oyun sergilenirken ilk kez sahneye çıkan yeni oyuncu gerçekten metindeki haberin değiştirilmiş şekliyle kralın karşısına çıkar, oysa bu konuda yeterince uyanlmıştır, ama belki de bu uyarılma kendisini böyle hatalı bir davranışa itmiştir.
Normalde hatasız konuşan birinin dilinin sürçmesi şu koşullarda gerçekleşebilir: 1) Biraz keyifsiz ve yorgunsa, 2) Heyecan- hıysa, 3) Aklı fazlasıyla başka konularda ise.
İnsan doğası da hoşlanmadığı bir şeye doğruluktan uzak gözüyle bakmak gibi bir eğilimi barındırır kendisinde.
Bizim inancımıza göre kültür, yaşamsal zorunluluğun baskısıyla içgüdüsel isteklerin doyuma kavuşturulmasından el çekilmesi pahasına yaratılmış olup, toplum yaşamına katılan her yeni bireyin bütünün çıkarını gözeterek içgüdüsel isteklerinin doyumundan vazgeçmesiyle büyük ölçüde boyuna yeniden yaratılıp duracaktır.