Emre Tanrıverdi
@tanriverdier
67 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ancak bildiğim bir şey varsa, o da şudur ki, bu boktan hayatta bir amaç için yaşar insan. Amaç yoksa, hayat da yoktur allahıma; ya da olsa bile, ona hayat denemez. At yarrağından ne kadar pikap iğnesi olursa, amaçsız hayat da o kadar yaşanabilirdir icabında.
Duvarın sert olduğunu anlamanın en iyi yolu, ona bodoslamadan sıkı bir kafa atmaktır. Tabiatları icabı, duvarlar hep serttir ve kafalar da hep yarılır, moruk, ama ne gam, en hakikî hakikate böyle erilebilir ancak.
Ne var ki kitaplarla düşüp kalkmazdan önce de bende utanç gibi, gurur gibi her zaman bir yerlere kaçmaya zorlayan, bir yan bulunduğunu hatırlıyorum. Bu dünyaya insanlar ya savaşçı ya da peygamber olarak gelirlerdi. Bende peygamberlerin kuşku duyan, ama gene de kendini savaşsız teslim eden kanı vardı. Bundan dolayı dünyanın her şeyinden kuşkulanmış, fakat hiçbir zora karşı direnmeden, yenilgiyi önceden kabullenerek durmadan kaçmıştım. Hatta kendimden bile kaçmak sevdasına düşmüştüm. Buralara niçin gelmiştim? Yer değiştirmenin ruhumuzda temelli değişmeler yapacağına, eski varlığımızdan soyunup kurtulacağımıza çocuk gibi inanmamış mıydım?
