Bizim de acılarımız vardı, sürekli kanayan. Hiç aman vermedi bize. Gözümüzün önünde akıp giden günler heybemizden eksildi bilesin. Öyle güzel umutlarımız vardı ki acılarımızı bastıran, biz o umutlara sarıldık, hemde dört elle. Acıyan yaralarımızı gülerek bastırdık. Acıya değil ama umutlara tutunduk. Kusura bakma Ahmet abi bu konuda hemfikir değiliz. Acıya tutunarak yaşanmaz ki. Umut olmalı insanın içinde, sevgi olmalı, aklına geldikçe gözlerini parıldatan hayaller olmalı. Biz aslında çok güzel hayaller kuruyorduk be abi, hiç kimsenin ulaşamayacağı hayaller, hiçbir acının yok edemeyeceği hayaller. Ve tarih yazmayacak hayallerimizi. Büyük adam olma hedefimiz yok belki ama dünyalara sığmayan hayallerimiz var. Umut ile sevgi ile düş ile...
Tarık İpek