taskindeniz
@taskindeniz
“Kitap okumak hususi bir sanattır.” K.Atatürk
Kendini onaylamak için değil, kendini yıkmak için, kendini aşmak için oku...
Veteriner Hekim
Doktora
Ankara
319 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Evet, insan severse her şeyin sonu aşka varır.
...bencilliğin en yüce erdem haline geldiği durumlar vardır...
Fethedilen Balkan kalelerinde, kasabalarında ve madenlerinde bulunan Hıristiyan demirciler, taş ustaları, marangozlar, duvarcılar, kalafatçılar ve gemi yapımcıları gibi kişiler de Osmanlılar için çalışmaya zorunlu tutulmuşlardı.Osmanlı pragmatizmi ve esnekliği sadece bu zanaatkarlara eski mesleklerini sürdürme olanağı vermemiş, fakat çoğu zaman onları ayrıcalıklarla ödüllendirmiştir. Bunlar sayesinde Osmanlılar cevher çıkarmada Sırp ve Sakson teknikleriyle tanışmışlardı. Sakson tekniği 13. ve 14. yüzyıllarda Saksonya'dan gelen madenciler aracılığıyla Balkarılara getirilmişti. Madencilikle uğraşan kasabaların ve bütün civarın nüfusu çoğunlukla ve 15. yüzyılda tümüyle, Slavlardan oluşmaktaydı. Osmarılı madencilik terminolojisinin Almanca ve
Slavca terimlerle dolu olmasına şaşmamalı.
Osmanlı sultanları, haset edilen ve korkulan kişiler olmakla birlikte, özellikle askeri konularda bilgi ve beceriye değer vermeleriyle tanınırlardı. İmparatorluk olağanüstü yetenekli bazı hükümdarlara sahip olmanın nimetlerini yaşıyordu. II. Mehmed'in askeri konulara dair kişisel ilgisi Avrupa'da o kadar iyi biliniyordu ki, yazarlar bu konudaki eserlerini ona adıyorlar ve hükümdarlar desteğini almak veya sırf iyi ilişkiler kurmak için dahi kendi askeri uzmanlarını ona gönderiyorlardı.
Tarihte kuvvet bularak büyüyen imparatorlukların hepsinde olduğu gibi, Osmanlı İmparatorluğu da 15. ve 16. yüzyıllarda her türden mesleki beceriye sahip insanları çeken bir yerdi. Avrupa'nın, iberya Yahudileri ve Müslümanlarının din değiştirmeye zorlanmalarına ve kovulmalarına, resmi dinden olmayanların dini hoşgörüsüzlük; takibat, işkence ve katliama maruz kalmalarına tanık olduğu bir çağda Osmanlıların gayrimüslimlere gösterdikleri kısmi hoşgörü ile imparatorluğun refahı, zenginliği, payitahtın ihtişamı, Padişahların muzafferiyetleri ve toplumda yükselme olanakları imparatorluğun cazibesini daha da artırıyordu.