Bir mutluluğu yaşarken onu kavramamız zordur; ancak o geçip de arkamıza baktığımız zaman, birdenbire biraz da hayranlıkla, ne kadar mutlu olduğumuzu anlarız.
Uzun zaman sonra etkileyici bir kitap okumak beni çok mutlu etti. Elimden bırakmak istemedim. Bittiği için de çok üzüldüm.
çevremde okuyanların sıkıldığını ve çok durağan gittiğini söylediklerinden dolayı kitaba korkarak başladım. İyi ki başladım. Bence kitaplar sizin hazır olduğunuz zamanı bekliyor.
Birgün güzel bir bayan dr. Breuer’e arkadaşını tedavi etmesi için ricada bulunur. Hastalığınında ümitsizlik olduğunu söyler. Ve olaylar gelişir. Güzel bir kurguydu.
Kitapta yok yok diyebilirim. Kendinize uzaktan bakabiliyorsunuz. Her sayfada size ait bir şeyler bulabilirsiniz.
İçimizde bizden gizlenen bir biz daha var ve onun ‘yardım et’ çığlıklarını duyuyoruz. Yaşayamadığımızı düşündüğümüz hayatımızın yapabileceğimiz en iyi seçimlerle ilerlediğini görebiliyoruz.
Ben bu kitaptan razıyım.)))