Kitap bittiğinde son sayfasında kalakaldım. Hemen diğer sayfayı çevirdim. Olamaz. Devamı yoook. Bu karakterlerden nasıl ayrılacağımı bilemedim. Kaç gündür onlarla yaşıyordum sanki. Bende onlarla birlikte iş aradım. Özellikle bu kapitalizmin bizi soktuğu bu halden sonra, maddi olarak yaşadığımız zorluklardan sonra kendimi çok fazla zengin hissettim. Türkiye de yaşayan yabancı uyrukluları düşündüm. Bizler kapitalizmin kölesi olduğumuz sürece bir çok insan bu şekilde yaşayacak. Kendimi cok sorguladım bu kitap sayesinde. Bi sürede başka bir kitap okumak istemiyorum. Biraz dinlenip Casy gibi düşünmem gerek. John Steinbeck hayranıyım zaten. Bir çok kitabını okumuşumdur. Ama Gazap Üzümleri en sevdiğim kitabı olarak kalacak. İnceleme yazma konusunda iyi değilimdir ama bu kitap bişeyler yazmamı sonuna kadar hak etti. Okuyacak olanlar bence sindire sindire okusunlar. Son sayfasında benim gibi kalmasınlar. Tüm yazdıklarını unutsam ve tekrar okumaya başlasam…