Tertemiz çocuk ruhunu ilk defa olarak aydınlatmaya başlayan bir ezgiyle "yaşamın" ne olduğunu düşünüyordu. Kimi zaman bizi sevindiren, kimi zaman ise acı veren, kölesi olduğumuz şu yaşam nasıl bir şeydi böyle?
" Kendimi bildim bileli, bütün günlerimi, haberim olmadan ve nefsime itiraf etmeden, bir insanı aramakla geçirmiş ve bu yüzden bütün diğer insanlardan kaçmıştım."