nico
@teamvantaem
homofobik ve transfobikler takip etmesin.
uzun bir surede okudum ama bitmeye yakin da keske simdi bitmese diye dusundum... dante'nin cehennemini, arafini ve cennetini gorduk. kitaba tuhaf tuhaf bakis attigim yerler oldu, olmadi degil ama 1310'da yazildigi icin o kadarini mazur gordum... dante'nin cok iyi insanlar olmasina ragmen hristiyan olmayan herkesi cehenneme koymasi gibi mesela. zaten tamamen hristiyanlik uzerine kurulmus (yunan mitolojisi de bayagi gercek icinde, niye bilmem) ve normalde dini ogelerle siir ve romantizmi birlestirmeyi cok severim ama o dini ogeler mitoloji olunca daha guzel oluyormus galiba, gunumuzde hala hristiyanlik varken onunla ilgili okumak beklendigi kadar harika olmuyormus. ama dante'nin sairligi muhtesem, o kesin. cevirmen de muhtesem bir is cikarmis zaten, boyle ozenli bir ceviri olmasaydi bu kadar guzel olamazdi. dante'nin en cok beatrice icin soyledigi dizeleri cok begendim ama genel olarak cok sahane baska kisimlar da vardi, anlattigi konudan bagimsiz siiri guzel yapmayi basarmis. ve sayesinde ovidius okumak icin buyuk bir istegim var artik en kisa zamanda okuyacagim. bir de dante'ye biraz sinir oldugum nokta, her seyi bilmesi. kendi doneminin politikasinda aktif rol oynamis ve hatta surgune de gonderilmis tamam ama bu kadar cok sey de bilmesin. o donemin ve eski donemin politikacilarindan, krallarindan, din adamlarindan tutun da daha eski donemlerdeki sair, yazar, filozof herkesi taniyor, tarih bilgisi de cok gelismis bahsetmedigi insan kalmadi destanda. oyle cok bildigi icin de biraz sinir oldum ve queer insanlari cehenneme koymus yakismadi... sadece queerlerin oldugu kat eglenceli olur derdim ama dante'nin cehenneminde kesintisiz aci var keyif de alamazdik yani ya... neyse bu kitaptan ogrendigim cok seyi kullanirim daha arastirmam gereken not aldigim cok sey de var
Reklam
4/10 oylesine eglencesine okudugum bir kitap tabii ama boyle seyler sarar diye okuyorum arada sonucta avengers hakkinda niye sarmasin ki... ama soyle de bir sey var sahnede avengers yoksa direkt sıkıcılasmaya basliyor baslarda baska kozmik dusmanlar muhabbetine girince sıkılmıstım ama onlara da alisinca (bir de yenildiklerinde) daha iyi oldu. dili falan hic iyi degil zaten onu bekliyordum tuhaf olmadi. illuminati'nin konu olmasini begendim sevdigim takim islerinden biri, en cok tony, thor, stephen ve reed'i okumak zevk verdi zaten onlarin beklentisiyle baslamistim. tony ve reed'in cok yakin kankalar olup surekli sakalasmalari sardi yani yalan yok. surekli thor'un "iri kasli kollari" "sert durusu" "tanrisal sesi" gibi seylerden bahsettigi icin yazari biraz sorguladim thor fani galiba hmm cok begendik. keske filmlerde de boyle sert karizmatik thor gorseydik ah be. bir de thanos icin calisan herkesin olmeyi mukemmel bir sey olarak gorup mutlulukla olmeleri cok tuhaf, bunun icin cabaliyorlarmis bir de surekli. o zaman savasa girecegine git kendini oldur ne bileyim kanka yani tuhaf tipler iste ne beklersin.
tamami spoiler icerir!
7/10
her seyin kiskancliktan dogdugu bir hikaye... finn'i kiskandigi icin toby'den nefret eden annesi, june'u kiskandigi icin finn'i sevmeyen greta, yine finn'i kiskandigi icin toby'ye gicik olan june... kiskancligini kitabin sonuna kadar kabullenmeyisi, annesinin kiskancliginin sonuclarini fark edince onun ne kadar kotu biri oldugunu dusunmesiyle eslesiyor aslinda. annesinin kiskancligi, onu toby'yi daha once tanimaktan mahrum etmisti ve buna ne kadar sinir olsa da kendisinin de annesindeki kiskancliktan pek geride kalir bir yani olmadigini fark etti. birini cok sevmenin zararlarini gordu belki de biraz. o finn'i cok sevdigi icin greta'yla aralari bozulmustu, annesi finn'i sevdigi icin toby bir hayalet olarak yasamaya mahkum edilmisti, o toby'yi sevdigi icin toby olumune daha erken kavusmustu.. hepsi sevgi yuzundendi. greta'nin ergenlik doneminde ona karsi bir hayal kirikligi duyup terk edilmis hissetmesinin ve finn'in olecegini ogrendiginde kardesiyle tekrar yakin olabileceklerini hayal edip bir rahatlama hissetmesinin sebebi kardesine duydugu sevgiydi, sevgi bir insanin olumune neredeyse sevinmesini saglamisti. ya da toby, june'un ona olan sevgisi yuzunden iki ay erken olmustu. sevgiyi cok guzel anlatan bir kitap oldugunu dusunuyorum cunku sevgi hicbir zaman saf veya guzel olmayacak. sevginin biraz bir lanet, biraz da zehir gibi olmasi gerekli. hic de sucu olmayan birinin olumune sevinmek, sirf sevgiden dogan bir kiskanclikla birinden nefret etmek ve mantikla aciklanamayacak seyler hissedip, yapmak gibi. sevgi budur. bazen sapsal ve sevimli durabilir ama gercek sevginin sinirlari yoktur. bunu 14 yasinda bir kizin gozunden bu kadar iyi yansittigi icin kitabi cok begendim. en cok ilgilendigim kisim bu oldu ama finn, toby ve june'un iliskileri
