nico
@teamvantaem
homofobik ve transfobikler takip etmesin.
bu kitabin cok sevildigini biliyorum ama ben cok fazla sevmedim ne yalan soyleyeyim simdi... kurgusunu begendim, karakterlerin birbirleriyle baglantili oluslarini da begendim ama yazim dili beni pek cezbetmedi. baslarinda cok sıkıldım, okudukca acıldı tabii ama baslarini okumak zordu. turk edebiyati'nin dobra dili beni arada rahatsiz ediyor, bu kitapta da oyle oldu. yoksa kurgusu, dusler, varmak istedigi sonuc, sci-fi tarzi fantastik bilgiler fena degildi. ama asiri sevmedim, pek onermem bile denebilir. 5/10
Reklam
tamami spoilerli
fugui'yi gercekten hic sevmiyorum, surekli aptallik ustune aptallik yapti. jiazhen kadar iyi bir kadini hicbir zaman hak etmedi, iki muhtesem evladi oldu ve onlari bile hak etmedi. youqing'e bagirip vurdugu onca zaman, onu korkuttugu ve sonradan pisman oldugu onca seyde hep haksizdi ve konudan bagimsiz bir cocuga o sekilde zaten vuramaz, hele de youqing gibi bir cocuga. iki cocugu da caliskan mi caliskan, bir kere bile kotu hayatlarindan sikayet etmeyen piril piril cocuklar. youqing'in olumune asiri sinirlendim, inanamadim neredeyse. kitaptaki butun karakterler öldü; jiazhen hastaliktan, fengxia dogumda kan kaybetmekten, erxi ustune tugla dusmesinden, cunku hayat bu ve ölüm zor olsa da kabul edilebilir. ama youqing'in ölümü... hastanede baska birinin kana ihtiyaci var diye 13 yasindaki bir cocuktan vucudundaki tum kani alip onu oldurecek raddeye getirene kadar kan cekmek nedir? hangi doktor boyle bir seyi yapar? sirf valinin karisi diye, sirf o olmesin diye cocugun tum kanini alarak oldurduler. okurken asiri sinirlendim ve fugui'nin yerinde olsam orada o doktorlardan birini öldürürdüm. benim oglumu o sekilde oldurecekler, sonra ben vali eskiden savasta tanidigim biri cikti diye "bana bir can borcun var" diyecegim, oyle mi? mumkun degil. gercekten dusununce hala sinirleniyorum. basta jiazhen de o chunsheng'e kotu davraniyordu ama adi 'kapitalist yolcu'ya cikinca o da ona iyi davranmasi gerektigini falan dusundu.. sacmaliktan baska bir sey degil, komunist olsun kapitalist olsun ne oldugu hic umurumda degil ama oglumu öldürmüs kisiye hayati asiri kotu gitmeye baslasa ve basina felaket ustune felaket gelse bile azicik durup da merhamet etmem, iyi olmus derim. hayat adaletsizdir ve iyi insanlar ölür, ama bunun hayatla hicbir alakasi yoktu.
fengxia ve erxi tatliydi,
cok guzeldi... siir okurken bazen ne okudugunu anlayamadiginda bile gelen o duygu yogunlugu bana hayat yasanilabilirmis gibi hissettiriyor. cok sevdim her satirini, bazi dizelerde bogazim dugumlendi sanki. sevgiyi boylesine fazla hisseden, cevresini seven ama yine de bir sekilde hep bir seylerden mahrum kalan insanlarin yalnizligi hep tas gibi oturur benim icime. hak ettigi guzelliklerden uzak kalmayi hak etmez bu insanlar, onlari izlemek de okumak da bu adaletsizlige tepki vermek istememe sebep olur. yapilacak hicbir sey olmamasi her zaman insanlarin icindeki en buyuk uktedir ve ustunu kapamaya calisirlar, hepimizin icinde zehirli ve dikenli sarmasiklarini her zerremize batiran bu ukteyi gormezden gelmekle hayatimizin yarisindan fazlasini heba ederiz. bazilarimiz da gormezden gelemeyip bu ukteyi sarmalayarak hayatini gecirir, hepimizin hayati bu sekilde zavallidir iste. neyse ki cogumuz bunu fark etmeden arada mutluluga da kucak acabiliyor, ne mutlu onlara.
didem madak... ne hissettiyse kagida oyle bir yazmis ve icindeki tum duygulari murekkebine oyle katmis ki istersen turkce bilme, hicbir dili bilme, kelimelere dokun, yine de hissedersin sana ne hissettirmek istedigini. bir bebegin ellerini bu kitabin kagitlarinda gezdirin, aglamaya baslar birden, anladigindan degil, bu aciyi o da hissedebildiginden.
