Yusuf Ash

Yusuf Ash
@teendoctor
“İnsan acizdir, muhtaçtır. Fazla artistlik yapmamalıdır.”
Psikolog
19 Mayıs
41 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
gidecektin, mecburdun, hepsi gibi affını diledin. mayıstı. mecburdum. seni o yüzden bağışladım! • Küçük İskender
Reklam

Yusuf Ash

, bir kitap okudu
Puan vermedi·176 syf.·
4 günde okudu
·
2026 24. kitabı
Şermin Yaşar
8.3/10 · 8,1bin okunma
Kalbim, tüm vücudum içerisinde, hassaten jeolojik bir öneme sahiptir. Şimdi şu çorak halini görünce insanın inanası gelmiyor tabii ama sizi temin ediyorum, buralar eskiden hep dutluktu. Öyle ki, bakmaya doyamazdınız.
neden öldüğümü anlamayacaklar, çünkü güneşler doğar çarşılar üzerine, getirip develerini yıkmışlar, gümüş çadırlarını kurmuşlar, zencefil satıyorlar hatta, ateş yakıyorlar geceleri, bazan namaz kılıyorlar, sevişiyorlar boş vakitlerinde; çünkü öldüğümü anlamayacaklar neden, büyüse bile mezarımdan ormanlar; ama kur’an okuyacaklar, şerbet dağıtacaklar ve terleyecekler ara sıra, çünkü beni bilmemişlerdi zaten ve zencefil satacaklar, ve durmadan, ama durmadan çoğalacaklar. kuyuların yanından geçerdik, esmer köyler bırakırdık gerimizde ve atlar; ipekli toplardık unuttum şimdi nerelerden, kokular, yağlar, biraz yorgunluk; gece oldu mu uyurlardı, karıları vardı bazılarının; bir testiye dokunurdum elimle, öylece sabahı bulurdum, sonra güneşler doğardı çarşılar üzerine; bırakıp gidemezdim o tenteleri, nereye gitsem gelirlerdi arkamdan, nereye gitsem susamak vardı, pişmanlık vardı, o testiyi özlerdim belki; belki yatağımı arardım, tabanlarım çatlardı kumdan, sıcak üşütürdü beni; hiç bilmeseydim testileri, yatakları, develeri, çekip giderdim gelmemeye, o en eski yalnızlığım çekip gitmiş, gelmez artık, nedendir anlamadım, kendi ülkeme yıldızlar değmez, sular akmaz, yağmur işlemez ağaçlarıma; bırakmaz beni kalabalık, çünkü çarşılardan geçtim! neden öldüğümü anlamayacaklar, doğururken de bilmediler bunu, minareler gösterdiler yalnız, hep elimden tuttular. üstelik üzüldüler benimle, oldukça ağladılar, kimbilir nerelerden düştüm, nerelerim kanadı, hiç anlamadılar; baksam sevişirler şimdi ve salıncak kurarlar. hatırlamak en büyük düşmanıdır yalnızlığın, ucunda yaşamak var; bütün yolları denedim akşamları testilere, testilere dokundukça; gölgelere sığındıkça gördüm kuran okuduklarını, namaz kıldıklarını, “gün gelir inanırsın,” dedi en yaşlıları, “yaşlanınca görürüm seni.” sakalım