Gönlümü sukûnete erdirmeden uyuyamaz oldum. Halbuki iç acıtan bir hâl ile uyusam ne uyamasam ne... Netice itibariyle uykuya daldığım andan itibaren acının varlığından dahi haberdar olmayacağım.
Ve insana en çok da ölüm yakışır. Acizliğini tüm zerresiyle kabul etmişçesine hareketsiz duruverir. Ruhunun acziyeti bedenine sirayet etmiştir. Nitekim insan ruhu, esas var olan Rabb'inin yanında hiç hükmündedir.