zehra
@tekdeva
var/lık
Şu anda okuduğu kitaplar
"Ne düşündü dersin, Janet? Senin aşk uğruna her şeyi feda ettiğini mi sandı acaba?”
“Mevkimi unuttuğumu sandı bence. Sizin mevkinizi de.”
“Mevki! Mevki! Senin mevkin benim gönlümdür"
Reklam
Bence yaşam çok kısa. Günlerimizi kin gütmekle, bize yapılan kötülüklerin çetelesini tutmakla geçirirsek çok yazık! Bu dünyada hepimizin, her birimizin bir sürü kusuru olduğu su götürmez. Ama, bir gün gelecek, umarım yakında bir gün, bu kusurları ölümlü bedenlerimizde bırakıp sıyrılacağız. Bu et yüküyle birlikte bütün günahlarımız, bayağılıklarımız üzerimizden düşecek. Geriye ruhun kıvılcımı kalacak yalnız... Elle tutulmayan yaşam özü; Tanrı’dan koptuğu zamanki kadar saf, gene geldiği yere dönecek. Belki de insandan daha yüksek bir varlığa ruh verecek bu kez. Belki basamak basamak yücelecek, bir zamanlar soluk insan ruhunu oluşturan bu öz, sonunda, meleklerin parıl parıl ruhları olarak yükselecek. Bunun tersi olması, yani Tanrı’dan kopan yaşam özünün insan ruhundan canavar ruhuna inerek soysuzlaşması olamaz, değil mi?
...Bir başka sefer de yine Büyük İskender kendine köpek diyen Diyojene bir kabı kemiklerle doldurarak hediye olarak gönderir. Oysa Diyojen daha önce de söylediğimiz gibi başkasının kendisini aşağılayabileceğini, ancak kendisinin aşağılanmayacağını söylemektedir değil mi? İşte bu hediyeye de, “Bu Diyojene yakışır bir hediye, ama bir krala yakışmıyor” diye cevap verir.
Dünyanın en zor şeyi nedir diye sorsanız, ben gerçekleri kabul etmek derim.
Görmek? Görmekte bir şey yok, ama kabul etmek, içine sindirmek zordur.