Ne zaman içine bir kasvet çökse kendine aşırı zarar verdiği durumlar hayal ederdi. Yaşadığından çok daha ağır ve mutlak bir acıyı hayal etme eylemi bir süreliğine yatıştırırdı onu, belki de gerektirdiği düşünsel enerjiyi sarf etmek ya da gömüldüğü düşüncelerden kopmak iyi gelirdi; ama sonrasında kendini çok daha kötü hissederdi
Yalnızlıktan ıstırap içindeydi. Rüyalarında gene Marianne’in yanında olduğunu görüyor, yoruldukları zamanlardaki gibi onu kollarına alıp huzur içinde yattıklarını, fısıldaştıklarını hayal ediyordu. Sonra olanlar aklına geliyor, uyandığı zaman öyle bunalımlı hissediyordu ki kılını dahi kıpırdatamıyordu.