ben seni özlemiyorum
kalbime sığdıramadıklarımı özlüyorum
umutlarımı özlüyorum
hayallerimi özlüyorum
ben onlarla her gece uyuyordum
her sabah onlara günaydın diyordum
ben seni özlemiyorum
sevilmenin şımarıklığını özlüyorum
bıcır bıcır hallerimi özlüyorum
karnımdaki kelebekleri,
göğsümde dolaşan karıncaları özlüyorum
yaşanabilecek onca baharı özlüyorum
biz sonbaharda kaldık
buruşmuş yapraklar dökülüyor gözlerinden
bir ses işitiyorum, en ortasında burukluğun ışıkların kapalı olduğunu bilmeyen kör biriydim
öyle kaptırmıştım kendimi
bazen uçan bir balondan farkım yoktu
kırmızıydı rengim
ipimi kaçırmıştım ellerinden
yerden kesilmiştim
ben seni özlemiyorum
martıları özlüyorum
vapurda sadece çay içmek istiyorum
denize usulca bakmayı özlüyorum