isa varsak
@telomer
Eski zamanlarda Mısırlılar Horusu, kocaman kanatlarıyla yeryüzü üzerinde uçan büyük bir doğan şeklinde ki gök tanrısı olarak tasavvur etmişlerdir. Onların inancına göre güneş ve ay bu doğanın gözleri, gökyüzündeki müthiş bulutlar ise göğüs tüyleri idiler.
Mısırlılara göre insan ölmez,bilakis “hayata intikal eder”, “canlı olarak,diri olarak,berhayay olarak istirahatgaha geçer” . Yine onlar “ölüler diyarı’nı “hayat ülkesi”, tabutu “hayatın efendisi” olarak kabul ederler.
Ölüm şuuru Mısırlıda gizli olan yaratıcı kabiliyetleri açığa çıkarır ve sanatıyla zamanı varlık sahasından uzaklaştırır.
Onların (Mısırlıların) hayat için ayrılan zamanı çok kısa, ölümden sonraki zamanı ise pek uzundu. Onun için hayattakilerin evlerini sığınak,ölenlerin mezarlarını ebedi ikametgah olarak adlandırmıştır. Söz konusu sığınaklar için fazla bir zahmete gerek görmezken, diğerlerini fevkalade teçhiz ederler.