Oscar Wilde şöyle yazmış: “ Hepimiz çukurdayız ama aramızdan bazıları yıldızlara bakıyor.”
Ben burnu havada biri gibi görünme ve kafamı kırma uğruna yıldızlara baktım.
Beni Moliere gibi geceleyin gömsünler isterdim.
Yıldızlar yüzünden.
Wolinski şöyle yazmış: “ Gülmek bir insandan diğerine giden en kısa yoldur.” Ben bir erkekten kadına diye ekleyeceğim.
Karım Sylvie belki de onu güldürdüğüm için bana kırk yıl tahammül etti.
Bazen kadın hayranlarımdan mektuplar alırdım, onların rüya gibi yaratıklar olduğunu hayal ederdim, ta ki o uğursuz “torunum doktor, o da sizin kitaplarınızı çok seviyor” cümlesine kadar. Torundan gelen bir mektubu tercih ederdim.