Oz Büyücüsü, Dorothy adında küçük bir kızın, çıkan büyük bir kasırga sonucu köpeği Toto ile birlikte Oz adlı büyülü bir ülkeye savrulmasını ve burada yaşadığı maceraları anlatır. Dorothy, tanıştığı kişilerin yardımıyla evine dönebilmek için Zümrüt Şehri’nde yaşayan Oz Büyücüsü'nü bulmaya karar verir. Yol boyunca beyin isteyen Korkuluk, kalp isteyen Teneke Adam ve cesaret isteyen Korkak Aslan ile arkadaş olur. Birlikte pek çok zorluğu aşar ve önemli dersler çıkararak ilerlerler. Sonunda aradıkları özelliklerin aslında kendi içlerinde bulunduğunu fark ederler. Arkadaşlarının her biri sevdiği yerlere yönetici olurken Dorothy de evine dönmenin yolunu bulur ve ailesine kavuşur.
Bir çocuk kitabı olarak bilinse de her yaştan okurun keyifle okuyabileceği, akıcı ve sıcacık bir eser. Ben de okurken çok keyif aldım. Kitap önerisi arayanlara gönül rahatlığıyla tavsiye ederim. Şimdiden iyi okumalar.
Evet gerçekten de bir şey olduğu yok. yalnızca iki çocuk muzip bir şekilde yanıyor ve Lillian rus evlerinden hallice olan körpe yaşam alanından çıkıyor, bu iki çocuğa bakmaya girişiyor, aslında taşındığı şirin evin az ötesindeki malikanede de bir lise aşığı kalıyor ama bu da dert değil. Tamam, belki içinde çok çok ufak insani bir incelik olabilir, o kadar. "Bir Şey Olduğu Yok" şu ana kadar okuduğum en garip kitaplardan. kitap öfke kokuyor aslında. ama belki de Lillian daha fazlasını beklemediği için, belki kimse ona daha fazlasının olabileceğini söylemediği için, belki de yılların pörsümüşlüğünün onu asla bırakmayacağına inandığı için sadece kayıtsız kalıyor. bir yerden bir yere umutla değil, sadece olduğı yerden kaçmak için gidiyor ve ne hikmet ki bu yaşına kadar kendini bir şekilde taşımış. Açıkçası, bana sonlara doğru kitabın o muzip ve kayıtsız havası kaybolmuş gibi geldi. bir anda yazar duygusallaşmış ve aynı kaderi paylaşanlara yönelik sempatinin hayatı değiştirme gücü civarında konulara sapmaya karar vermiş gibi. ama yine de, kitabın çoğunluğuna hakim olan, size hikayenin teneke kutularla dolu ufak bir masada ve gözleri kızarmış bir çatlak tarafından yazıldığı hissini veren o çekici kaygısızlık için kesinlikle okunur bir kitap. ayrıca, kim alev alan çocuklara bakan yarı alkolik bir kadının hikayesini okumak istemez ki?!?!?!
Reklam
Galakside ansızın büyük robotlar belirir ve saldırıya geçer ve ansızın kaybolurlar. Bu olaylardan sonra robotlara karşı bir cephe alınır ve yok edilmeye başlanır. Bu olaylardan on yıl sonra TIM-21 adlı bir robot uyanır. Nereden geldiği bilinmeyen büyük robotların gizemini TIM-21'in çözeceği düşünülmektedir. Bu yüzden herkes TIM-21'in peşine düşer. Bilim kurgu ve çizgi roman okumayı sevenlere önereceğim çok güzel bir kitaptı.
Aradığımız Şey Belki de Zaten Bizdedir1000Kitap
Puan vermedi·135 syf.··
Beğendi
·2026 33. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 11 Haziran 2026 21:49
Oz Büyücüsü'nü bir çocuk masalı olarak okumaya başlamıştım. Dorothy, bir hortumun etkisiyle Kansas'tan Oz Ülkesi'ne savruluyor. Orada kötü bir cadının ölümüne neden olduktan sonra yeniden evine dönebilmek için Oz Büyücüsü'nü bulmak zorunda kalıyor ve böylece yolculuk başlıyor.
Fakat bu yolculuk ilerledikçe masalın asıl gücünün büyüde, cadılarda ya da fantastik olaylarda değil; karakterlerin içinde saklı olduğunu fark ettim.
Dorothy'nin ilk yol arkadaşı olan Korkuluk, bir beyne sahip olmak istiyor. Kendini akılsız sanıyor. Oysa yol boyunca Dorothy'nin karnını doyurmak için yiyecek bulmayı düşünebiliyor, karşılaştıkları sorunlara çözümler üretebiliyor ve tehlikeler karşısında mantıklı davranabiliyor. Beyni olmadığını düşünen kişi, aslında aklını en çok kullananlardan biri oluyor.
Sonra Teneke Adam çıkıyor karşımıza. Bir zamanlar insan olan Teneke Adam, yeniden bir kalbe sahip olmak istiyor. Çünkü hissedemediğine inanıyor. Fakat grubun en merhametli, en duyarlı üyesi de yine o. Bir böceği incitmekten üzülüyor, arkadaşları için kaygılanıyor, başkalarının acılarına ortak oluyor. Kalbi olmadığını söyleyen kişi, kalbin ne olduğunu herkesten iyi biliyor.
Ve Korkak Aslan... Ormanın kralı, bütün hayvanların korktuğu aslan cesaret arıyor. Kendini korkak görüyor. Ama korkmasına rağmen arkadaşlarının yanında duruyor, tehlikelere rağmen yoluna devam ediyor. Belki de cesaret korkusuz olmak değil, korkuya rağmen yürüyebilmektir.
Bu karakterleri okurken ister istemez günümüz insanlarını düşündüm. Beyni olduğu hâlde düşünmeden hareket eden insanlar yok mu? Kalbi olduğu hâlde başkalarını kolayca incitenler? Güçlü ve heybetli görünmesine rağmen korkularının arkasına saklananlar? Ya da tam tersine, sahip olduğu güzellikleri göremeyen, kendisini eksik sanan insanlar?
Belki de hepimiz biraz
Oldukça uzun bir inceleme olacak: İnceleme ve özet seklinde. SPOİLER İÇERİR DİKKAT!!
Yaşar Kemal’in Teneke romanı, her ne kadar yerel ağızlar ve yoğun yöresel ifadeler nedeniyle yer yer okuma akışını zorlaştırsa da, okuyucuya sunduğu o samimi anlatımıyla tam bir Toplumcu Gerçekçi klasik. Ben Yaşar Kemal'le, Orhan Kemal'le, Fakir Baykurt'la çok geç tanıştım. Biraz tersten başladım edebiyata ilkokul ve lisede Rus edebiyatını çok severdim.
Romanın yapısal olarak iki farklı yazım tarzından (bir kısmı tiyatro, bir kısmı düz metin) oluşması ve olay örgüsünde ufak nüans farklarının bulunması edebi açıdan ilginç bir deneyim. Ancak bir okur olarak ben ikinci kısımdaki o tiyatro kısmının tamamen düz yazıya çevrilmesini ve kitabının orada yer alan olay örgüsü üzerine kurgulanmasını isterdim.
Kitabı okurken asıl yoğunlaştığım ve beni derin düşüncelere sevk eden kısım, genç Kaymakam Fikret’in iç dünyası ve bürokratik yalnızlığı oldu. Yazarın, onun içsel sorgulamalarına daha fazla yer vermesini çok isterdim. Çünkü devlet mekanizmasında, hele ki böylesine sorumluluk gerektiren makamlarda işe yeni başlayan biri için hayat asla kitaplarda yazıldığı gibi ilerlemiyor. Fakültede, kanunlarda öğrendiğiniz teorik bilgiler sizi pratik yaşamın kurtlar sofrasına hazırlamaya yetmiyor. Önünüze "Ne olacak ki, altı üstü bir imza" diye getirilen kağıtların arkasındaki trajedileri görebilmek için acı tecrübeler gerekiyor. Tam da bu noktada, romandaki Katip Resul karakteri gibi, bürokrasiyi ve hayatı iyi bilen akıl hocalarına denk gelmenin memuriyette ne kadar büyük bir şans olduğunu kendi hayatımdan da biliyorum. Memur olan arkadaşlar beni anlayacaktır.
Ancak mesleğe çok erken yaşta başlamış ve çekirdekten yetişmiş bir devlet memuru olarak, Kaymakam Fikret’in yöntemine dair bir şerh düşmeden
Nihayet beklediğim serinin ikinci kitabı geldi. Aslında ilk kitapla aralarında uzun zaman yok ama beğenince süre uzun geliyor. Sizde de öyle oluyor mu?
Şimdi ilk kitapta - kızın adını unuttum ya hu esas kız kitapçıda çalışan, deli damgası yiyen babasının ilgisizliğin ve yoksunluğu çeken 26 yaşında bir kızdı. Denyo bir exi vardı. Birtakım olaylardan sonra deli damgası yiyen babasının aslında başından beri doğru söylediğini öğrendi: gerçekten periler vardı.
Ve periler minnoş ponçik değil, basbayağı canavarı. Derken esas kız erkolar cennetine düştü. Böyle yanukluk olamaz ya. Hep erkek egemenliğindeki harem şeysi olamaz ya. Kızlar için harem işini pek sevdim. Sadece Gençlerin çok üstünde bir yetişkin içerikli fantastik hikaye söylim.
Hikayeyi bilenler için söylüyorum, ben aslında teneke adamı merak ediyorum. O olacak diye düşünmüştüm. Umarım 3ncü kitapta o şey olur. Spoiler yok! Bizim esas kız o kadar yanuk ki Bi ara kitap alev alacak sandım. Başta biraz itici geldi ammeeğ hayal de etmeye mi yane
Kış Perisine de iyice ayar oldum. Kitabın içine girip Bi tane patlatasım geldi. Dikenli prensle de bir şeyler olacak gibi. Bence epey Bi aksiyon bizi bekliyor sonraki kitaplarda. O halde çevirilsin lüüttfennnn!
Veletlerinizden ve ergenlerinizden uzak tutmayı unutmayın
Reklam
Reklam