Ne kadar yüzüm mutlu görünse de vücudum bana öyle olmadığını hatırlatıyor. Heç bir şey yapmak istemiyor, yatakdan çıkmıyor,hatta elimi kaldırmaya bile üşeniyorum.Kimseyle konuşmuyorum.Konuşdukca sinirlerime hakim olamıyorum.Bu yüzden susuyorum...
“Hep geçer diyorlar ya Olric. Sence geçer mi? Geçer elbet efendim; bazısı teğet geçer, bazısı deler geçer, bazısı deşer geçer, bazısı parçalar geçer. Ama mutlaka geçer.”