Sanatın asıl emeli, kendisine olan gereksinimi azaltmak olmalıdır. Sanatın değindiği şeylere; güzelliğe, anlam derinliğine, iyi ilişkilere, doğanın takdirine, ömrün kısalığının idrakine, empatiye, merhamete vs. olan sadakatimizi günün birinde kaybedeceğiz anlamına gelmez bu. Aksine, sanatın sergilediği idealleri özümsedikten sonra, sanatın, ne kadar zarifçe ve dikkatlice olursa olsun, yalnızca simgeleştirdiği şeyleri gerçeklikte kazanmak için mücadele etmeliyiz. Sanat sevdalısının nihai hedefi, sanat eserlerinin biraz daha az gerekli olduğu bir dünya inşa etmek olmalıdır.
Meziyetlerinize vurgu yapmayın ama kendinizden emin olun, bırakın da başkaları sizi takdir etsin. Bu gurur duyulabilecek bir davranışın ifadesidir, ancak bunu iletecek bir anıta gerek duyulmamıştır.
"Biz güzelliği arayanlarız, ama aşırılıktan kaçınırız. Öğrenmeyi severiz, ama bilgiçlik taslamaktan etkilenmeyiz. Bizim için zenginlik, kullanıldığında değerini bulan bir amaçtır, içi boş bir övünme konusu değil. Ve yoksulluğun ayıbı, onun kabulünde değil, daha çok pratikte ondan kaçınmaktaki başarısızlıkta yatar."