Sonsuz merhametinin gölgesine sığındık, kapına geldik.
Bizler, ömrün hazan vaktinde yaprak döken,
Dünyanın fani rüzgarlarında savrulmaktan yorulmuş kulların.
Kendi hiçliğimizi nihayet idrak edip, Senin sonsuz varlığına sarıldık.
İçimizde bunca insanın, bunca kalabalığın arasında büyüyen, Kimselere anlatamadığımız o dipsiz yalnızlığı bir tek Sen biliyorsun. Gönlümüze dolan masivayı, dünya kirini ve ağırlığını rahmetinle yıka.
Ruhumuzu daraltan bu karanlık kafesten, bizi muhabbetinin enginliğine azat eyle.
Kelimelerin bittiği, dermanın tükendiği o yerdeyiz.
Kırık dökük kalplerimizle bir araya geldiğimiz bu Sesli Terapi yolculuğunda,
Sükutumuzun içindeki o sessiz feryadı duyan yalnız Sensin.
Bizleri nefsimizin eline, dünyalık dertlerin dipsiz girdabına terk etme.
Nereye baksak Senin rahmetinin tecellisi,
Nereye dönsek Senin birliğinin, hakiki tevhidinin nuru var.
Bizleri yolda bırakma, kalbimizdeki o kanayan yaraları şefkatinle sar. Bize sadece rızanı, bize sadece o bitmez tükenmez rahmetini lütfeyle.
Amin.