Mürşide Teyzemizden İnciler ✨️💐
Hüdayi gönüllü, kalbiyle yaşayan müstesna insan Mürşide Teyzemizden yüreklere dokunan kıymetli nasihatler..
•"İslam'ın kökü nedir evladım?
PAYLAŞMAK. Bugün insanlar paylaşmadığı için muzdarip, sıkıntılı."
•"Yaptığı hizmetin karşılığında bir 'Allah razı olsun' almak, insanın ruhuna terapi gibi gelir."
•"Nefesler sayılıyor..Tükettiğimiz nefesler boşa gitmesin."
•"Osmanlı niye üç kıtada yayıldı?
Çünkü ailede edeb vardı."
•"Elimizde telefon..Lüzumlu lüzumsuz her şeyi öğreniyoruz. Ama kalbimizi ihmal ediyoruz."
•"Bir 'Allah razı olsun' bazen en büyük mükâfattır."
•"Dua alan insanın ruhu genişler."
DUALAR · ESMALAR · ZİKİRLER · SOHBETLER · E-KİTAPLAR
Her gün düzenli olarak yayınlanan bu içeriklere ücretsiz ulaşmak için aşağıdaki grup linklerinden katılabilirsiniz.
Sesli Terapi Tasavvuf · WhatsApp Grubu
Whattsap Grubumuz : chat.whatsapp.com/Bnj21KGm5g73FMx...
Telegram Grubumuz: t.me/+yfogWyAxnG01YzVk
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öyle bir seneydi ki, karanlık günleri kadar aydınlık insanlarla ve anlamlarla doluydu. Hayatımın göçebe evresinin bitmesine çok az bir süre kaldı ve bu kapanış beni biraz biraz üzüyor. Çünkü çok şanslıyım ve senelerdir hayatımın bu düzenini aslında çok seviyorum. Çok çabaladım, yetmek yetişmek için, kendimi çok konuda donanım sahibi yapmak için yaşadım ve göçebe evrem bitsede hala tek bir hayat kimliği aldığım yaşama geçmeyeceğim, denemek istediğim veya fırsat verilen bir sürü kariyer var ve hepsi tat verecek yeni bir kimlik aslında. Artık tamamlanmış hissettiğim veya heyecanımı kaybettiğim noktada yer değiştireceğim bir göçebelik. Aslında bu yüzleşmelerin hepsini karanlık nisan ayından sonra, kendime dönmüşken kendi kendime çözümsedim. Mesela yardım veya destek almayı öğrenen ben aylardır arkadaşlarımdan kaçtım ve farkettim ki kaçma sebebim güvenmemek değil, hayatımın en zor durumunda bu yükü hiç kimseye vermek istemedim. Bu aslında hem bildiğim kolay yoldu, hemde kıyamadım bu yük için kimseye. Çok şükür o sağlık sıkıntısı da geçti mi, geçti. Hayatımdaki insanlara ve verilen şansa şükrettim mi evet, dayandım dayandım ama geçen hafta bir anda hastalandım. Artık bir yerlerden çıkacaktı ama farketmedim ilk başta, ki iyi ki böyle olmuş hiç durmazdım. Hissetmiş gibi sadece hayatımın değişim dönemi için 1 temmuz dedim, ayarlamalarımı böyle yaptım. Geçen cuma bir kaç saatlik boşluğumda sahaya çıktım, o sırada o sıcakta arabada klima altında ödev yapmak çok çekici geldi. Bir 4 saate yakın yemek dışında arabadan inmedim, haliyle klimayı da kapatmadık. Akşam iş sonrası sevdiklerimden biriyle bir şarap akşamı yaptıktan sonra ufak ufak sinyal vermeye başladı vücudum. Halsizlikten kıvrandım, ki dayamamadığım en büyük ağrıdır grip ağrısı. Yerimde durmadım ama çözdüm kafamda, benim
🙍♂️Çocuklar yapay zekâ sohbet robotlarını arkadaş olarak görüyor, onlara duygusal yakınlık geliştiriyor, kendine zarar verme gibi tehlikeli davranışları normalleştiren sohbet veya terapi botlarıyla saatler geçiriyorlar. Çocukların çatışma çözme, psikolojik dayanıklılık, empati gibi becerileri kazandığı gelişimsel dönemlerinde, yapay zekâ dünyası giderek gerçek insan etkileşiminin yerini alıyor.
Bazı köşe yazılarını bir kez okur geçerim. Gazeteleri kâğıttan okuduğumuz, dijital dönüşüm öncesinde klasik habercilik reflekslerinin son güçlü dönemi olan o güzel yıllarda, Radikal ve Referans’taki bazı köşe yazılarını ise kesip dosyaladığım olmuştur. Dönüp dönüp yeniden okuyayım diye…
Geçen gün Financial Times’tan Simon Kuper’in Gazete Oksijen’de Türkçe çevirisiyle yayımlanan bir köşe yazısı (“Ebeveynlik bu muymuş?”), bende tam da o nostaljik hissi yeniden doğurdu:
“Bugünkü ebeveynler telefonlara hazırlıklı. Bizim kobay jenerasyonla yaptığımız hatalardan ders aldılar. Dünya genelinde sosyal medyayı çocuklara yasaklamaya ve okullara telefon sokmamaya yönelik önlemler var. Bugünkü ebeveynleri gafil avlayan ise yapay zekâ,” diyor Kuper bu yazıda. Altını kalın kalın çizip duvara asmayı hak eden bir tespit, değil mi?
Evet, yetişkinler olarak gafil avlandık. Herkes birbirine bu konuda akıl veriyor; kendi deneyimini paylaşıyor. Kimisi “modern ebeveynlik” kisvesi altında, kimisi umursamaz, kimisi aşırı korumacı, kimisi sonsuz endişeli...
Çocuklar ve yapay zekâ kullanımı tartışması, çok katmanlı ve tek bir doğru cevabı olmayan bir alan. Tabletler, akıllı telefonlar ve yapay zekâ sohbet botları artık çocukların gündelik yaşantısının bir parçası. İçlerinden YouTuber’lar çıkıyor, kod yazabiliyorlar, çünkü dijital dönüşümün içine doğdular.
__Bir yandan
Hiç beklemediğim birisi psikolog arayışında olduğundan ve benimle görüşmek istediğinden bahsetti geçenlerde. Çok şaşırdım, yetkin olmadığımdan filan bahsettim. Profesyonel destek istemiyorum zaten dedi. Deneyebiliriz minvalinde konuştum o sabah ama şimdi büyük bir yük gibi görünüyor gözüme. Zihnim uzun uzun düşünmeye, kendi içine gömülü bir harekete o kadar alışık ki konuşmak zor geliyor. Ne desem boş, eksik veya yarım kalacakmış gibi hissediyorum. Bir yanım istiyor diğer yanım gerisin geri kaçıyor.
