Kafamda akıl namına ne kalmışsa onu kullanarak bedenimi tuzağa düşürmem gerekiyordu, yoksa beni elli yıl boyunca o ahmak kafesinde hiçbir anlamı olmayan bir yaşama mahkum edecekti.
Kitabın beni ilk vuruşu yaklaşık sekseninci sayfalara denk geliyor. Kurgu akıcı,güzel.Gerçekle hayali ayırt etme konusunda bizi biraz daha zorlayabilirdi. "Yaşamak" a vurgu yapması güzeldi ancak bir Misafir gibi akıcı vurucu değildi bana kalırsa. Geçmişe dönüşler daha ayrıntılı olabilirdi.Hele babayla arkadaşı arasında geçenler çok yüzeyseldi . Ya Adalet e olan etkisi biraz daha irdelenebilirdi ya da hiç yer verilmeyebilirdi. Neydi ki şimdi bu ayrıntı neye yaradı dedirdi.Misafir romanını çok daha fazla sevmiştim.
DokunmadanNermin Yıldırım · Hep Kitap · 201711,5bin okunma