Güneşi Uyandıralım.. Keşke biz de kendi güneşimizi uyandırabilenlerden olsak.. Küçük Zeze’miz biraz büyüdü, ailesinden ayrılmak zorunda kaldı, yeni ailesine çok zor adapte oldu. Ve yine bir yığın yaramazlık yaptı ama kendi için eğlenmek için kimseye büyük zararlar vermedi. Cururu kurbağası Adam, kendince manevi babası oyuncu Maurice ve okuldaki biricik öğretmeni Fayolle (bu onun taktığı bir isim.. her şeye herkese yaratıcı isimler takar zaten...) onun dostları ve sırdaşlarıydı. Zeze’miz gençliğinde aşık da oldu üzücü bir sonla bitse de yaşadığı en güzel aşk deneyimi olduğunu düşünüyorum. Kitabın son sayfalarında Zeze ona bakan ailenin evinden ayrılıp kendi evine gitmeden önce geçirdiği son günlerdeki hüznü beni çok üzdü.-kitap yine hüzün kokan bir kitaptı ama Şeker Portakalı kadar değildi bence- Küçükken yaşadığı yerlerden geçip yaptıklarını hatırlayıp zamanın çok hızlı geçmesinden dem vurunca Zeze’yi bırakıp kendime döndüm ve ben ne ara bu kadar büyüdüm diye düşündüm biraz... Zamanın kıymetini bilerek ve her andan keyif alarak yaşamak dileğimle... Devamı Delifişek’i okumayı Zeze’nin genç yetişkinlik hallerini görmeyi sabırsızlıkla bekliyorum.

Güneşi UyandıralımJosé Mauro de Vasconcelos · Can Yayınları · 202542,9bin okunma

Geri İleri