" Hayattaki düzensizliklerin en büyük nedenlerinden biri şudur ki , herkes hayatında refaha kavuşmayı arzu eder , fakat hayatını terfi ettirmesini ve bizzat çalışma sonucunda hayatını daha iyi bir biçimde düzenleme ihtiyacını hissetmez . Herkes hayattan bir şey almak ister ama ona bir şey vermek istemez . Çoğu kimse hayata menfaatçi zorba ve asalak olarak atılır . Hayatın anlamını bu asalaklıkta ararlar . "
Milyonlarca halk bedenen , ruhen , fikren ve ahlaken çürüyor da hiç kimse bu kokuşmuşluğu görmüyor. Herkesin karakteri bozulmuş veya herkes bu yozlaşmışlığa alışmış da bunu doğal bir durum sanıyor sanki Ama bu böyle mi olmalıdır ?