zombié
@theabyssinsideus
Hiç hareket etmeyenler, ayaklarında ki zincirleri bile fark edemezler..
29 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Öyküyü komikleştirdik. Herkesin, üzücü öykülerini nasıl anlatıcağına dair bir tercih yapma şansı var, biz de eğlenceli şıkkı seçtik.
Başka ne diyebilirim? O çok güzel. Ona bakmaktan sıkılmıyorsun. Senden daha zeki olup olmadığını düşunmüyorsun, öyle olduğunu biliyorsun. Kimseyi incitmeden komik olabiliyor. Onu seviyorum. Onu sevdiğim için çok şanslıyım..
Bu iki gelecek de pek çekici gelmiyordu. Dünyadaki saf ve
iyi olan her şeyi çoktan gördüğümden ve ölüm araya girmese dahi Augustus'la paylaştığımız türde bir sevginin asla sürmeyeceğinden şüphelenmeye başlamıştım. Sonunda şafak döner
güne, diye yazmıştı şair. Altın olan kalmaz baki.
Bir dakika sessizce oturduk, sonra Gus konuştu. "Bazen o
salıncak hâlâ bizde olsaydı diyorum."
"Bizim arka bahçedeki mi?"
"Evet. Öyle fena nostaljik hissediyorum ki popomun değmediği bir salıncağı bile özleyebiliyorum."
"Nostalji kanserin yan etkisi," dedim.
"Hayır, nostalji ölmenin yan etkisi," diye karşılık verdi.
Tepemizde rüzgâr esiyor ve dalların gölgeleri tenimizde yer değiştiriyordu. Gus elimi sıktl. "Hayat güzel, Hazel Grace."
"Annemin cam gözü içeri döndü" diye başladı Augustus. O okurken uykuya dalar gibi aşık oldum: Önce
yavaş yavaş, sonra bir anda.