Dünyayı otobüs koltuklarından, pencerelerinden, parktaki banklardan, bekleme salonlarından gören o kadınlardan birine dönüştüm. Kimseyi rahatsız etmiyor, rahatsız edilmiyorum. Göze batmaksızın nereye istersem gidebiliyorum, bedenim bir grup insan içinde neredeyse görünmez, ne şişman ne de zayıfım, ne sessiz ne de gevezeyim
Ah güzel Ahmet Abim benim
Gördün mü bak
Dağılmış pazar yerlerine benziyor şimdi istasyonlar
Ve dağılmış pazar yerlerine memleket
Gelmiyor içimden hüzünlenmek bile
Gelse de
Öyle sürekli değil