feyza menteşe
@thedicap
9 Haziran
43 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
bayıldımmmm en sevdiğim 2. jack london kitabı oldu. Özellikle son 2 chapterı çok sevdim ikonik bir kitap olmuş. Boks çok ilgimi çekmese de ele aldığı haksızlık, kirlenmişlik, şike konularını jack london çok iyi ele aldığı için kitap aktı gitti
Reklam
Şöyle ki çok büyük beklentiyle başladım sonuçta dünya klasiği ama eeee oldum okurken. Bilinç akışıyla yazılmış bir sonraki sayfada ne anlatacağını asla çözemiyorsun o bakımdan yazım tarzını Yusuf Atılgan’a benzettim. O an aklına ne geldiyse onu yazmış yazar. Karakterle de çok bağ kuramadım ergen bir erkek sonuçta. Aynı böyle bir arkadaşım vardı hayatta ne yapacağını bilemezdi, her şeyden nefret edecek bir yön bulurdu i*tihar etti sonra. Bu karakterin de sonu öyle bitecek diye korkarak çevirdim sayfaları. En azından Holden hayatta sevdiklerinin yanında…
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Kamarot ne kadar sevmediğim biri olsa da köpeği en çok o sevdi aralarındaki bağ inanılmaz saf ve güzeldi. Canım Michaelın başına gelmeyen kalmadı kıyamam ona. Kitabın başları çok akıcı ve güzeldi ama ortalarında çok sıkıldım ve üzüldüm. Son 50 sayfası güzeldi tekrar kardeşine kavuşması beni mutlu etti. Yine de kamarotla kavuşmalarını son ana kadar bekledim…
Kitabı okurken kalbim çok kırıldı. Utanarak söylüyorum ki bu yaşıma kadar hiç engellilerle yeterince empati yapmadım. Hayatı onların gözünden görmeye çokta çalışmadım. Bu kitap bu noktada bana inanılmaz farkındalık kattı. Sonlara doğru her sayfasında kalbim kırıldı kendimi hayal bile edemedim bunları yaşarken. Hem ailesinin, hem çevresindeki birkaç insanın gözünden bu durumu yansıtmasını da sevdim. Ağlamak istiyorsanız okuyun.
Kitabın başlığı çok çekici beni oku diyor, konusu da içine alıyor ancak kitapta bir çiğlik bir olmamışlık var. İçerdiği masalsı ögelerden mi yoksa yazarın üslubundan mı bilmiyorum ama kitabın içerisinde hissedemedim. Okuduğuma pişman değilim ancak öneri listemde olmaz, yıllar sonra da hatırlamam muhtemelen. İran’daki kadınların normalleştirdikleri şeylere çok üzüldüm onu da belirtmeden geçemeyeceğim. Umarım bir an önce o rejimden kurtulup hayallerindeki hayatları yaşarlar.
Reklam