Beni kemiren sadece büyük bir yalnızlık hissiydi ve yine bu yalnızlığın tesiriyle, bana yakın olduğunu anladığım bir insana karşı birçok noktalarda kendimi aldatmaya hazırdım.
ilk cilt kadar etkilemedi beni. son kısımlarının çizimleri iyiydi ama ondan öncesi ehti. bu hikayenin şöyle bi sorunu var konu biraz komplike olduğu için anlamak ve içine girmek bazen zor oluyor. özellikle bu ciltteki gelecekten gelme durumları falan hem pek anlamadım hem de beni çekmedi diyebilirim. spiderman i başta yakıştırmamıştım ama sonradan çok iyi uyum sağladı diyebilirim keşke human torchla birlikte de görseydik güzel bi dinamikleri olurdu bence. aileyi çok sevdiğim için ve devamını merak ettiğim için okumaya devam edicem diğer ciltleri.
sanırım ilk cildi daha çok beğenmiştim. bu ciltte yer yer bazı şeylerin tekrarlandığını hissettim. grupların bir araya gelmesi iyi oldu ve doom gelişmeleri ama sonu çok hızlıya gelmiş gibi hissettim doom a noldu fln onları hiç bilmiyoruz. mr fantastik madem yapabiliodu niye daha önce yapmadı o da bi soru işareti bilmiom sonu pek hoşuma gitmedi. ve daha çok beyonder hakkında şey öğreniriz sanmıştım..
yaaanii benim genelde solo değil de team up storyler daha çok hoşuma gidiyo. biraz boştu neredeyse hiçbir olay olmuyor, doğru düzgün bi hikayesi yok. çizimleri MÜKEMMEL, o karanlık atmosfere bayıldım ve daredevil güçlerinin çizimle aktarılması ya da kafa karışıklıklarının anlatımı çok güzeldi onları çoook beğendim onun dışında devamını merak ettiğim bi hikaye değil açıkçası