Efe Aral

Dudaklarının gül pembesi parlaklığı, gözlerinin hararetli yeşili. Yüzünde hiçbir çizgi, kırışmış veya kırlaşmış hiçbir şey yoktu, her şey taptazeydi. Altın renkleri ve parlaklığıyla baharın ta kendisiydi o.
Sayfa 166·Kitabı okudu
Reklam
Bu yüzü karanlıkta da, kılık değiştirmişken de tanırdım dedim kendi kendime. Deliliğin pençesindeyken bile tanırdım.

Efe Aral

, bir kitap okudu
Puan vermedi·64 syf.·
4 günde okudu
·
2025 10. kitabı
Osamu Dazai
7.3/10 · 13,6bin okunma
Yarın yine aynı olacak. Mutluluk asla gelmeyecek. Bunu biliyorum. Ama bir gün mutlaka gelecek, yarın sabah gelecek diye inanarak uyumak daha iyi değil mi?
Şuradan şuraya kadar gibi açıkça çabanın sınırları konulmuş olsaydı, ne kadar da rahat olurdum. Keskin, sert sınırlar koyulsa, aksine minnet duyardım.
Reklam