Başkalarının duygu ve davranışlarının ruh halimi etkilemesini ya da negatif düşüncelerin beni aşırılara mahkûm etmesini istemiyorum. Beni kural ve kalıpların içinde tutan bütün bu tekrarlayan davranışlardan kopmak istiyorum. Kendi hayatıma sahip olmak istiyorum. Pişmanlık içinde yaşamamak için yapmak istediğim her şeyi yapmak istiyorum.
Sevgilimin beni sevmediğini düşünürken buldum kendimi ama sonra sevginin farklı şekillerde var olabildiğini okudum bir yerde ve başkasının sevgisini kendi standartlarıma göre değerlendirmemem gerektiğini de. Bu da bana şunu düşündürttü: Doğru, onun da kendisine ait pek çok düşüncesi var, beni terk etmesinin başka bir sebebi de olabilir.
Hayata bakış açınızı değiştirdiğiniz bir döneme girdiğinizi hayal edin ve daha önce seçmediğiniz şeyleri seçin; başarısızlıkla sonuçlanacağını bilseniz bile sırf deneyimlemiş olmak için kendinizi farklı durumlara itin.
Bir şeyi bir mantığa oturtmanın nesi yanlış? Gayet makul bir savunma mekanizması bu. Hissettiğiniz üzüntünün ya da kararlarınızın arkasındaki nedenleri anlamaya çalışıyorsunuz sadece.
Her şeyin yolunda olduğunu biliyorum ama gerçekten de yolunda olduğunu devamlı kontrol etmekten de kendimi alamıyorum ve bu süreçte kendimi mahvediyorum gibi.