"Çökmüş yanaklarıma, üstümden dökülen şu partallara bak! Senin yüzünden her şeyimi, istikbalimi, saadetimi, sanatımı, sevdiğim kadını hepsini kaybettim. İşte silahlar. Ben silahımı boşa atıyor ve... ve seni affediyorum!"
Bu aslında bir kadının görevi olmasına rağmen Akhilleus küllerimi kendisi topluyor ve kamptaki en güzel altın kupaya koyuyor. Sonra seyreden Yunanlara dönüyor.
"Ben de ölünce, küllerimizi karıştırın ve bizi birlikte gömün. Size bu vazifeyi veriyorum."
9/10
Beğendi
·23 saatte okudu
·2021 1. kitabı
