“Ne hazin” dedi Dorian Gray gözlerinin portresinden ayırmadan. “Ne hazin! Ben yaşlanıp çirkin ve iğrenç bir şey olacağım. Oysa bu portre hep genç kalacak. Yaşı şu haziran gününde sabitlenecek; bir gün bile yaşlanmayacak… Keşke tam tersi olabilseydi! Ben hep genç kalsaydım da şu resim yaslansaydı. Bunun için neler vermezdim. Varımı yoğumu verirdim. Ruhumu bile satardım!”