Bu kitab haqqında sadə yazmaq istəyirəm, çox pafoslu cümlələrə ehtiyac duymuram. Artıq ikinci dəfədir oxuyuram və maraqlısı budur ki, ilk oxunuşdakı təsir azalmayıb.
Çox gözəl bir kitabdır. Oxumağı ürəklə tövsiyə edirəm.
Bir Muse olan Kalliope, bir savaş şarkısı söylemek isteyen bir ozana Troya Savaşı'nı anlatır fakat bu ozanın beklediği gibi sadece yüce savaşçıların olduğu epik bir hikaye değil, bu savaşçıların yakınları olan kadınlarının hikayesidir.
Troya Savaşı'nın yeniden anlatımını savaştan etkilenen kadınların gözünden, fakat çok da dramatize edilmeden okuyoruz. Neyin ne olduğunu ve nasıl yaşandığını, kadınların kinlerini ve kararlılıklarını, çaresizliklerini ve güçlerini, korkularını ve cesaretlerini, sevdiklerini ve sevmek zorunda kaldıklarını, ellerinden alınanları ve onlara verilenleri okuyoruz. Burada savaşın taraflarından birini değil, her iki taraftan kadınların yaşantıları var. Okurken tek bir göz yaşı dökmemenize rağmen kitap bittiğinde tüyleriniz diken diken oluyor. Odysseus'un dönmesini dört gözle bekleyen eşi Penelopeia bile ona sitem etmekten ve laf sokmaktan geri durmazken kızlarının canını kurban etti diye bir kraliçe kralını tuzağa düşürüp canını alıyor. Kitaptaki her kadın kendi gücünün çerçevesinde savaşıyor, ve savaşın sadece kılıçların çarpışması olmadığını anlatıyor. Bazen bir kaşık çorba içmek düşmana saldırmaktan daha büyük bir galibiyet getiriyor.
10 yıl süren bu savaşın ise Gaea'nın insanların nüfusunun azalmasını istemesinin ardından Zeus'a akıl veren Themis'in başının altından çıkması, savaşı başlatanın da her şeyden habersiz üç tanrıçanın kibirli bir iddiası sonucu olması fakat insanların her şeyden habersiz tanrılara ve tanrıçalara dua etmeyi sürdürmesi de bir ironi. Zira insanların bakış açısından savaş, yine bir kadının, Helene'nin yüzünden çıkmıştı. Kimsenin gözünde Paris'in, evli olmasına rağmen Helene'nin peşine düşen bir erkeğin, suçu yoktu.
Kitabın dili sade ve akıcı olsa da bazı kelime seçimleri biraz düşündürdü, başka kelime kullanılamaz
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
La Vie - Hayat...
Öncelikle böyle enfes bir kitapla ve kalemine hayran kaldığım kitabın yazarı sayın 
Çağatay küpçü ile tanışmama vesile olan sevgili 
Merve'ye çok teşekkür ederim.
Gelelim kitaba... Son zamanlarda okuduğum en güzel polisiye. Kitap 5 bölümden oluşmakta. Her bir bölüm soluksuz okunuyor. Bölümler birbiriyle bütünlük içinde. Geçmişe dönüşler de tam zamanında ve anlatımla bütünlük oluşturuyor. Kitapta birçok toplumsal konuya değiniliyor: Devlet içinde devlet gibi yapılanmalar, kadın ve çocuklara yönelik şiddet, psikolojik sorunlar, toplumsal olaylarda gücü elinde bulunduranların tutumu, hayvan hakları ve en önemlisi de ADALET...Orantısız güç kullanımı, hukukun gücü mü, güçlünün hukuku mu? Ya da hukukun üstünlüğü mü üstünlerin hukuku mu? Okurken en çok sorguladığım konu bu oldu. Güçlünün ya da üstünlerin hukuku egemen olduğunda kişilerin haklarını aramakta düştükleri umutsuzluk ve kendi adaletlerini kendilerinin sağlaması... Adaletin olmadığı yerde tek kanun intikam mıydı?
Themis...Adaletin simgesi... "Kılıç" adaletin verdiği cezaların caydırıcılığını ve gücünü, "terazi" adaleti ve bunun dengeli bir şekilde dağıtılmasını simgeler. Ayrıca gözün bağlı olması tarafsızlığı simgeler. Oysa ki ne terazi vardır ne de gözleri bağlıdır Themis'in.
Kitabı sadece polisiye olarak değerlendirmek doğru değil kanımca. Hem polisiye hem de psikolojik bir roman. Bu iki özellik yazarın sade, akıcı, yapmacıksız ve gerçekçi anlatımıyla birleşince enfes bir eser ortaya çıkmış. Elinizden bırakamayacaksınız.
Kitabın adı "Ölümden Beter". Bu tabir hem profesör doktor Haluk'un yaşadıklarıyla hem de başkomiser Teoman'ın sonuyla tam uygun düşmüş.
"Saçmalama Teoman, sen polissin, gerekli cezayı tabi ki hukuk verecek. Buna sen karar veremezsin."
"Her acı bir
Çağatay küpçü ile tanışmama vesile olan sevgili Merve'ye çok teşekkür ederim.
Gelelim kitaba... Son zamanlarda okuduğum en güzel polisiye. Kitap 5 bölümden oluşmakta. Her bir bölüm soluksuz okunuyor. Bölümler birbiriyle bütünlük içinde. Geçmişe dönüşler de tam zamanında ve anlatımla bütünlük oluşturuyor. Kitapta birçok toplumsal konuya değiniliyor: Devlet içinde devlet gibi yapılanmalar, kadın ve çocuklara yönelik şiddet, psikolojik sorunlar, toplumsal olaylarda gücü elinde bulunduranların tutumu, hayvan hakları ve en önemlisi de ADALET...Orantısız güç kullanımı, hukukun gücü mü, güçlünün hukuku mu? Ya da hukukun üstünlüğü mü üstünlerin hukuku mu? Okurken en çok sorguladığım konu bu oldu. Güçlünün ya da üstünlerin hukuku egemen olduğunda kişilerin haklarını aramakta düştükleri umutsuzluk ve kendi adaletlerini kendilerinin sağlaması... Adaletin olmadığı yerde tek kanun intikam mıydı?
Themis...Adaletin simgesi... "Kılıç" adaletin verdiği cezaların caydırıcılığını ve gücünü, "terazi" adaleti ve bunun dengeli bir şekilde dağıtılmasını simgeler. Ayrıca gözün bağlı olması tarafsızlığı simgeler. Oysa ki ne terazi vardır ne de gözleri bağlıdır Themis'in.
Kitabı sadece polisiye olarak değerlendirmek doğru değil kanımca. Hem polisiye hem de psikolojik bir roman. Bu iki özellik yazarın sade, akıcı, yapmacıksız ve gerçekçi anlatımıyla birleşince enfes bir eser ortaya çıkmış. Elinizden bırakamayacaksınız.
Kitabın adı "Ölümden Beter". Bu tabir hem profesör doktor Haluk'un yaşadıklarıyla hem de başkomiser Teoman'ın sonuyla tam uygun düşmüş.
"Saçmalama Teoman, sen polissin, gerekli cezayı tabi ki hukuk verecek. Buna sen karar veremezsin."
"Her acı bir
Themis Dosyaları serisinin ilk kitabı Uyuyan Devler; ikili görüşme şeklinde yansıtılan hikayesi, mitolojik öğelere ve uzaylı varlıklara uzanan bağlantıları, günlükler, röportaj kayıtları ve haberler yolu ile anlatımı, temposu düşmeyen işleyişi ve kaynağını özgün bir düşünceden alan konusu ile hızlı akan ve keyifle okuduğum bir kitap oldu.
11 yaşındaki Rose Franklin; Deadwood Kasabası'nda yeni bisikleti ile turlarken bir çukura düşer. Kendini ışıklar ile parlayan ince oymalarla işlenmiş, kare şeklinde bir odada bulur. Rose,bunun bir oda olduğunu düşünse de; kendisini kurtarmaya gelen itfaiye ekibi devasa boyutta bir metal elin içinde yatan küçük bir kız görürler.
Olayın üzerinden 18 yıl geçer. Dr. Rose Franklin, artık başarılı bir fizikçidir. Ulusal Güvenlik Teşkilatı tarafından kendisine geçmişindeki gizemi aydınlatma imkanı verilir. "Devasa metal el nasıl bir varlığa aittir ve ne şekilde ortaya çıkmıştır? " soruları ile Dr. Franklin gezegenin dört bir yanında metal bir vücuda ait uzuvları keşfetmek üzere harekete geçer. Bu keşif sürecinde iki pilot, bir dil bilimci ve ekibin tüm üyeleri ile görüşmeler yapan gizemli bir adam kendisine eşlik edecek, 5000 yıl önce başlayan gizemli br hikayeye dair ilk ipuçları ortaya çıkarılacaktır.
Merak uyandıran gizemli hikayesi ve zihin yormayan yalın anlatımı ile ikinci kitaba heveslediren bir giriş kitabıydı. Türe ilgi duyanlar için önerimdir.
2024 yılı bitmesine bir ay kala bu yıl içinde basılan Yerli Bilimkurgu Yükseliyor Bilimkurgu Öykü Seçkisi 2024'inde önceki seçkilerdeki Sezai Özden'in el emeği göz nuru çizimleri yerini artık hayatımızda yardımcı asistan görevi yapan yapay zeka tarafında tasarlanan ve öyküleri anlatan sinematik gerçekçi öykü resimleri yer aldı. Öykü seçkisinde öyküler, önceki seçkilerdeki öykü kalitesindeki düzeyinden gittikçe uzaklaşırken öyküleri tek tek nesnel anlatımlı olarak inceledim;
En Uzun Yol (Arda TİPİ); Akıcılık, sürükleyicilik ve merak uyandırıcılığın başrolde olduğu yerli bilimkurgu öyküsünde insanların nutuklarını keserken son paragrafın gereksiz olduğu da izlenimi veriyor. Rüya terapisiyle zaman yolculuğu yapıldığını görürken öykünün kırılma anı ise nutukları kesen o gizemli yaratığın varlığıdır. Ruhsal ve fiziksel betimlemelerle olayın gerçekleştiği labortuvarda kendimizi bulmakta alıkoyamıyoruz.
Robokurt (Muhittin Yağmur POLAT); Öykünün adı yarı Slavca yarı Farsça olsa da içerik olarak yerli bilimkurgu olarak kabul edilmesi su götürmez bir gerçektir. Öncelikle Robokurt için Dargankaşkır adı öneriyorum çünkü hayvan robotlar için metal anlamına gelen "Dargan" ve hayvan adları bir araya getirerek kullanabiliriz. Öyküye dönersek üniversiteyi kısa sürede bitirmek için bitirme tezi olarak hayvan zekası destekli yapay zekalı kuladargan yapıp üniversiteye sunmalıdır. Öykü ilk etapta ruhsal ve fiziksel betimlemeler ile durum öyküsü olarak ilerken birden kontrolden çıkan Dargankaşkır, ormana kaçıp insan zekası öykünen yapay zekadan yapıldığı için neden kaşkırıya dönüştürüldüğünü sorgulamasıyla öyküde akıcılık, merak ve heyecan, sahneye çıkmasıyla öykünün sonuna nasıl geldiğini bilmiyorsun.
Girdaptaki Esaret (Çağla ZENGİN); Öykü seçkisindeki tam anlamıyla %100 yerli
#karanlığınlahkahası // Ambroce Bierce
.
Evrensel konuların Bierce zamanından beri bitmediği, günümüzde sağanak yağış şeklinde tepemize hücum ettiği, gelecekte de var olacağına ikna olduğum “traji-kahkaha” gibi güncel detayların işlendiği eserde; yolsuzluk peşinde koşan siyasiler, çooookkk büyük para babaları, yargısız infazda bulunan yargıçlar, görevlerini kötüye kullanan memurlar, dini alet eden din adamları gibi temalar irdelenmekte(Büyüksün Bierce).
Ve ben… okurken Bierce kulağıma ne mi fısıldadı? Buyurunuz efenim:
Tutamayacağın sözleri verme.
Yalanla dolanla uğraşma.
Bulunduğun mevkiyi kötüye kullanma.
Körü körüne hiçbir şeye inanma.
Bencil olma.
Yalakalık yapma, takla atma.
Themis gibi ol, adil ol; yargıyı, adaleti güçlülerin oyuncağı yapma .
Sömürme, sömürgeleşme.
Açgözlü, hırslı olma; ikiyüzlü davranma.
.
Yahu tamamen #tavsiye
