Biliyordum ki, toprak katı ve tabiat zalimdir ve insan cinsi bozuk bir hayvandan başka bir şey değildir; biliyordum ki, insan hayvanların en kötüsü, en bayağısı ve en az sevimli olanıdır. Evet, bilhassa en az sevimli olanıdır.
Bir gün, aralarında yüzü henüz insanî ifadesini kaybetmemiş ak sakallı bir adama sordum.
–Hiç umut kalmadı mı?
Yüzüme baktı, sağ yanıma baktı. Cevap vermeden yürüdü gitti.