At vuruldu; içim paramparça rüveyda
gölgelerin ardına sakladım kusurumu
sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
ben burda damla damla eriyip akıyorum
yine de, çiğnetemem kimseye gururumu
istenmediğim yeri sessizce terkederim.
Sevdiğimi söylemezsem sevme derdi beni boğar demiş, Yunus.
Seni seviyorum, ta develer tellal değil iken,
sanki bu dünyaya gelirken bu aşk için Allah ‘a söz vermişim gibi
Kalu bela’dan beri işte böyle seviyorum.