Descartesci aynada kendini görmez: bir manken görür, bir "dış" görür; başkalarının da bunu aynı şekilde gördükleri konusunda bütün gerekçelere sahiptir, ama bu, ne kendisi için ne onlar için bir ten degildir. Kendinin aynadaki "imgesi", şeylerin mekaniğinin bir etkisidir; eğer kendini onda tanıyorsa, onu "benzer" buluyorsa, bu ilişkiyi dokuyan düşüncesidir, aynasal imge kendinden hiç bir şey değildir.
Küçük çaplı bütün akıl bozukluklarının işaretini taşıyan delilik, etik bir deneye ve aklın ahlaki bir değerlendirilmesine yeniden bağlanmıştır; ama aynı zamanda hayvani dünyaya ve kendine ait esas bozukluğuna da bağlı olarak, canavarca masumiyetine ulaşmaktadır.
Eğer delilik kapatma dünyasında örnek oluşturuyorsa, eğer akıl bozukluğunun diğer bütün işaretlerinin sesleri kısılırken delilik teşhir ediliyorsa, bunun nedeni deliliğin rezaletin bütün gücünü taşıyor olmasıdır.