lost
@theshowmustgoon
24 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
hayret verici. hep ortak bir yerde toplaşıyorlar; uygulama satır satır mantık akıyor, bu yüzyılda "kanıtladığımız" şeyler görüyoruz ki çoktandır biliniyor. yani bu insanlar çok düşünmüş, çok görmüş ve her ne kadar dışarıdan bakınca ruhlar muhlar uçuşsa, tatliş romantik falan gözükse de aslında oldukça akılcı, mantıkçılar. fakat tüm bu akıllıca uygulamayı üstlerine kurdukları inancın, aksine hiçbir akılcı dayanağı, ispatı, gerekçesi, işareti yok. yine buna karşın öğretinin dayandırıldığı inancı alıp, başka herhangi bir inancı aynen koy onun yerine; hiçbir şey zarar görmüyor. hinduizm, budizm... hoş, fakat uygulama inancın kendisine ait olmayıp bu kadar bağımsızken, tüm bu "şizofrenik" ruhaniyete atıfın sebebi ne? insanlar sonsuzluğu seziyor, iliklerine kadar. sonsuzluğu seziyoruz, sonsuzluğu istiyoruz, ve herhangi bir şekilde ona dahil olmanın hayaliyle inançlar uyduruyoruz.
Patanjali - Ne Olduğunu Anlamak İstiyorsan Ne Olmadığına BakSerra Sagra · Destek Yayınları · 2022994 okunma
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Boşlukların Tanrı'sı
Kitaba yapacağım eleştiri, din felsefesinde yeterli donanıma sahip insanlar için anlaşılır ve geçerli olacaktır. Fakat bu söylemimle kitabın başlangıç seviyesinden ibaret dolayısıyla vakit kaybı olduğunu ima etmem; her kesimden insan için bilinmesi şart, beyin fırtınasına sebep olacak onca akıllıca, değerli argümanını kestirip atmam imkansız, haksızlık olur. Şayet kitabın ufuk açıcılığı donanımlı bir din felsefesi okuyucusu için de geçerli olacaktır. Ayriyeten, din felsefesiyle yeni ilgilenmeye başlamış okur bu kitaptan tatminsiz, soru işaretleriyle de ayrılmayacaktır. Hatta belki argümanları tam anlamayacaktır bile, hafife de alınmamalı.
Mükemmelliyetçi ve belli donanıma sahip bir din felsefesi ilgilisi olarak bunu yazacağım. Yoksa şu mevzuyu şeffaflaştıralım, kitap çok güzel ve kesinlikle okunulmalı.
Her ne kadar Taslaman tüm argümanları birleştirip ateizme karşı "%51+ mantığı" dediğim makulluk hesabına gitmemizi daha uygun gördüğünü başlamadan belirtmiş olsa da (ki konu Tanrı olduğunda bu görüşten başkasının geçerli olma ihtimalini zaten görmüyorum), beni üzen şu ki kitap tamamen gereksiz yere baştan sona "Boşlukların Tanrı'sı" kokmakta. Ve bu sorun ne delillerin ne Taslaman'ın yetersizliğinden değil, kitaptaki içeriklerin doğru yönetilmemiş olmasından. Kitap "Boşlukların Tanrı'sı" makul itiraza hiçbir cevap ver(e)miyor, hatta git gide besliyor ama biliyorum ki Taslaman bu cevabı verebilecek, argümanları bu yönde sunabilecek donanıma sahip bir felsefeci. Bir dindar bunu okuyup "tefekkür" edebilir, imanını artırabilir. Ama teist olmayan okur sadece her argümanda teizmin karşısında bulunan materyalist - ateist itirazın "bilimsel sorgulama"sına yönelecektir. Çünkü bu "bilimsel sorgulama" yöntemlerinin felsefi yanlışlığına dair hiçbir ket vurucu felsefi eleştiri
Kitapta bahsedilen kısmıyla Camus felsefesini çelişkili buluyorum. Hayatın anlamsız olduğu, hatta bir anlam arayışında olmanın bile anlamsız olduğu görüşüyle, absürdizmi yüceltmeyi sürdürmemek uğruna intihar fikrinden kaçınmak apaçık birbiriyle çelişir..
Hayatta hiçbir anlam yoksa, yaşanıp gidilmesinde veya bitirilmesinde de hiçbir anlam olmadığı düşüncesi nihilizme en uygunudur. Yani intihar fikrine meyil etmek veya kaçınmak anlaşılır derecede anlamsız, fark etmez olabilir ve kişinin istediği an istediği sebeple gerçekleştirmesi anlama bağlanamaz. Fakat Camus'nün yaptığı hayatta kalmak için bu anlamsız seçeneklerden birini kullanmaktır, ve kullanmak bir amaçtır, bu anlamsızlığı bir cevap uğruna araç edinmek veya direkt cevap vermeye çalışmak değer biçmektir, bir açıklamaya ve doğruya yönelmektir ve bu da onu her basamakta görüldüğü gibi tekrar tekrar anlamın kendisine dönüştürür. Değer, cevap, amaç, açıklama, doğru; anlam başka nedir? "İntihar etmeli miyim?" sorusunu sormak bile anlamın varlığını kanıtlar. Çünkü bir eylemi gerçekleştirip gerçekleştirmemek için bir açıklama, sebep, değer aranmaktadır ve bu arayış anlamın ta kendisidir. Üstüne üstlük, "İntihar etmemelisin." demek bu anlamı kuvvetlendirir, hele sebeplendirilmesi daha da çelişkiye sürükler. Çünkü bir amaç doğmuştur. Oysa bu sorunun cevabının "Farketmez." veya, "Düşünmeye değmez." olması beklenir. Fakat buna kafa yorulup bir kanıya varılmış, böylece değip değmeyeceği tartılmış, yetmezmiş gibi çünkülere girilip "Absürdizmle savaşmalısın." çıkarımıyla anlamlardan en kuvvetlisi kabullenilmiştir. Mücadele. Görüldüğü üzere bu maskenin altında hayata tutunmak için samimiyetsiz bir anlam arayışı yatmaktadır. Nihilizmden uzaktır, çünkü ruh vardır, niyet vardır ve öylesine değildir. Anlamsız; dolayısıyla yaşam veya
Albert Camus - Başkaldırıyorum, O Halde Varız!Hamza Celaleddin · Destek Yayınları · 20201,022 okunma
Yeniden doğdum resmen. Her kitabında nasıl sarsılıyorum, "Bir psikoloji kitabında mı?". Kendimi sürekli ağlamaklı buluyorum. İnsanların iyi niyetle yaptığı hatalar, ufak tefek müdahalelerle çığ gibi mahvolan psikolojiler... Bugüne kadar yaptığım, yapmaya devam ettiğim hatalar... Bana yapılanlar... Ufak tefek şeyler, tüm hayatımızı yönlendiriyor. Her kitapta, dünyam başıma yıkılıyor. Bu yazanları, tüm dünyaya haykırmak istiyorum. Her haneye özellikle bu kitap, tüm bu kitaplar dağıtılsın, öğretilsin istiyorum.
İyi niyetli insanların, çaba dolu suratları gitmiyor gözümün önünden. İçimi büyük, yoğun bir hüzün kaplıyor. Ufak tefek hatalar, hayat boyu taşınan derin izler oluyor. Okudukça her yerde görüyorum onları ve bu kadar görmek de acıtıyor. Bir bakışla, mimikle, kelimeyle hayatlar yönetiliyor.
İçime oturan bir kitap daha oldu. O kadar şey öğrendim ki... Belki o deniz kenarındaki yıldızlardan birkaçını da ben suya atabilirim.
