Sadece bir kitap değil, çok daha fazlası. Belki bir travma, belki de yeni bir psikolojik rahatsızlık aracıdır. Bu kitabı okuduktan sonra metroya binmeyi bırak, adını duymak istemeyeceksiniz. İncelemem gecikti, çünkü daha yeni kendime geliyorum. Ağlamaktan göz pınarlarım kurudu ve ne zaman aklıma gelirse ağlayacağım da çok net. Şimdiden kendime geçmiş olsun diyorum. Meğer ne kadar geç kalmışım okumak için. Asla unutamayacağım ve daima hayatımın bir köşesinde yer edinecek olayları okudum. Belki o isimleri herhangi bir yerde duyacağım ve aklıma onlar gelecek. Evet, metroya binmeyeceğim. Asla!