Türkiye Cumhuriyeti, tarihin sıfırlanmasının tek örneği değil tabii. Fransız ve Sovyet devrimleri aynı şeyi yaptı. Roma İmparatorluğu, aynı topraklarda yerlerine geçenlerin geçmişini yok sayarak, kurtun emzirdiği Romulus ve Remus efsanesiyle başlar. Romalılar, kendilerinden önce bu topraklara egemen olan Etrüskleri tarihten o denli silerler ki, hâlâ çözemedigimiz dilleri bile unutturulur.
Dünyanın ilk tarihçileri, Halikarnaslı Herodot ve Thucydides ile başlayan Eski Yunan tarihi de bir bakıma öyle. Onlar da, dört bin yıllık Mısır tarihinin farkında olmalarına rağmen, kendi başlarına olup bitenler üzerine odaklandılar. Zamanla hafızamızdan, tarihten silinen Mısır uygarlığı ancak Napolyon’un Osmanlı İmparatorluğu’na saldırısından sonra keşfedildi.
"Hellas ve Hellen isimleri hakkında bir tartışma vardır. Thukydides Homeros'un hiçbir yerde Barbarlardan bahsetmediğini çünkü Yunanlıların karşıtını ifade eden tek bir isimle ayırt edilmediğini söyler. Apollodorus da sadece Teselya sakinlerinin Helen olarak adlandırıldığını söyler ve sairin bu dizesini iddia eder:
"Onlara Myrmidones ve Hellenler deniyordu,"
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mevcut koşullar ortaya çıktığından beri -işte barbarlara karşı yapılan savaş, Armenia'daki felaket ya da kazanılan zaferler– tarih yazmayan bir kişi bile kalmadı. Dahası, bunların her biri bizim için birer Thukydides, Herodotos, Ksenophon oldu. Çok doğru bir laf var, “Savaş her şeyin babasıdır." zira tek hamlede bir dolu tarihçi peydahlamıştır.
By Greek standards (and by most standards in history) this was extreme democracy, even though cizitenship was limited to adult males who parents were citizens. Women, slaves, and a large population of resident aliens were excluded. Readers who are inclined to scoff at this should consider that democracy in the United States was not more inclusive than this until well into the nineteenth century.
The Delphic oracle became marginal to Greek history after 479 BC, however, not just because of Athenian democracy but because events began to become history before they became tradition. Thucydides certainly depended upon what others told him, and his history is certainly vulnerable to the personal distortions of his informants, but the events of the Peloponnesian war made it into Thucydides’ notes before cities had time to take them up and shape them to their subsequent interests.
