elif nisa
@timolator
Sanırım, bir süre daha yalnız kalmak istiyorum. Ve düşüncelerimi başıboş koyvermek istiyorum, bir engelle karşılaşmadan. Bu bakımdan, iyileşme sürecinin ancak yarısındayım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Zaman zaman derin bir yalnızlık duygusuna kapılıyordum. İçtiğim su, soluduğum hava, beni upuzun, sivri iğneleriyle delip geçiyordu; karıştırdığım kitapların sayfaları, hançer ucu gibi sivriydi, maden gibi parlıyordu.
Kendimi kaybolmuş hissediyorum. Gerçekten kaybolmuş. Ve içimde kötü bir önsezi var. Ne yapmam gerektiğini hiç bilemiyorum. İstediğim, somut bir şey. Küçücük, önemsiz bir ipucu bile olsa. Gözle görülen, elle dokunulan bir şey.
İnsan istediğini hiçbir zaman elde edememeye alışınca, sonunda gerçekten neyi istediğini bile bilmez oluyor.
Çok geçmeden, artık alışık olduğum bir düşünce tutukluğuna uğradığımı anladım: ne aradığımı, ne yapmak ya da yapmamak istediğimi giderek daha az anlar oluyordum.