elif nisa
@timolator
İstanbul Teknik Üniversitesi
Bursa
65 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Murakami'nin 30lu yaşlarında öykü olarak yayınlayıp, kitaba çevirmeye uygun bulmadığı ve 70li yaşlarında tekrardan oturup 3 yıl boyunca yazdığı Şehir ve Belirsiz Duvarları bu yayılan zaman diliminin bir yansıması. 3 bölümden oluşan kitap aslında sadece ilk bölümü kapsayacakken sonradan 2. ve 3. bölümler eklenmiş, bu kısımları hikayenin gidişatına pek oturtamadım. Duvarlarla çevrili şehir metaforu bazı yerlerde insan zihnini bazı yerlerde insan kalbini anımsatıyor. Normalde romanlarında baş karakterler hem zihinleri hem kalpleri farklı, yalnız kişilerken bu romanda konu bakımından yine böyle olsa da tam olarak o samimiyeti ben hissedemedim.
*spoiler kısmı*
kitabın 3.bölümüne gelince sanki bana komada olan bir kişinin bilincinin gidip gelmesi anlatılıyormuş gibi geldi. karakter kendini bırakıp duvarın öbür tarafına geçmeye karar verdiğinde, mumu üflediğinde, ölmüş ve gerçeklik dünyasını terketmiş gibi hissettim.
Rooney dünyasına adapte olabilmek, onun karakterlerini yargılamadan inceleyebilmekte biraz zorlanıyorum. Intermezzo'da 5 karakter de birbirinden çok farklı ama bir o kadar aynı. Umursamaz izlenimleri arkasında sevgiye muhtaç, git dedikleri kişilerin gitmemesi için içlerinden dua eden duygusallar. Peter ve Ivan'ın abi kardeş ilişkisi histerik bir örüntü izlerken yas sürecinin gölgelerini de barındırıyor. Ivan ve Margaret sevginin iyileştirici gücünü temsil ederken; Peter, Slyvia ve Margaret anlaması daha zor bir döngüdeler.
Kitabın genel izlenimini iki alıntıyla aktarmak istiyorum:
"Konuşarak, akıllarına ne gelirse söyleyerek sokaklarda yürümek, salt bu eylem, aynı hızda birlikte yürümek ve konuşmak, daha fazlasını başarmak, daha yüce bir amaç uğruna değil, sadece birbirini eğlendirmek ve memnun etmek, diğerini aptalca güldürmek için konuşmak, sözcüklerin yükselmesine, nemli tuzlu havada sonsuza dek dağılmasına izin vermek."
"Kimse mükemmel değil. Bazen insanlardan kusursuz olamlarını beklersiniz ve kusursuz olamadıkları için onlardan sonsuza kadar nefret edersiniz, oysa onların suçu değildir, sizin suçunuz da değildir. Yalnızca sahip olamadıkları için size veremeyecekleri bir şeyi istemişsinizdir."
Okurken sindirmesi zor olan, kimi yerlerde biraz darlayan bir kitap olsa da zamana yayarak okumak ve biraz da normallik algılarından uzaklaşıldığında zevk alınabilecek bir kitap.
1Q84 üçlemesinin son kitabını da sayfaları heyecanla çevirerek bitirdim. Murakami dünyasına hakim olan biri olarak tasarladığı dünyalar arasında beni en çok sürükleyen bu dünya oldu galiba. Gerçek üstü öğeleri betimleme şekli o kadar kusursuz ki sizi o dünyanın içine sokup her şeyin gözünüzde canlanmasını sağlıyor. Kitabın arkasında yazan "Yürekten sevdiğin bir insan varsa, bir kişi olsun yeter, hayatın kurtuşmuş demektir." sözü kitabın en genel özeti sayılabilir. Birbirine ulaşmak için, birbirinden habersiz mücadele eden iki karakter. Sayısız olay döngüsü aslında sadece ikisinin buluşabilmesi için var ama tek bir olay döngüsü bile fazla, gereksiz değil. Her karakterin 1Q84 dünyasında bir görevi var. 3 kitaptan bir favori seçecek olursam 2.kitap yaşanılan olaylar ve karakterle beni daha çok etkiledi diyebilirim, ama her kitap kendine özgü bir yol haritası izleyip birbirini tamamlıyor. Murakami kitaplarım arasında tekrar bir favorilerim sıralaması yapmam gerekicek galiba:(
Hiç aklımdan çıkaramayacağım ve belki de hayatım boyunca okuduğum, okuyabileceğim en travmatik kitap olarak kalacak. Sayfaların ağırlığı üstümden hiç eksilmeyecek. Okumadan önce bana okurken pişman olacaksın diyenlere aman derdim ama okurken pişman olunuyormuş.
Akıcı, etkileyici ve kalbe dokunan bir hikaye. Mitolojinin çok ilgimi çekmemesine rağmen kitabı okumak gayet zevkliydi. Anlatımdan çok etkilendim ki kitabın son otuz sayfasında gözyaşlarımı tutamamamdan da bunu anlayabilirsiniz...Kitabın arkasındaki yazıda da söylendiği gibi savaşın kazananı olmadığını Madaline Miller'in eşsiz anlatımıyla görebiliyoruz. "Çağlar geçer, üstümüzde takımyıldızlar dönüp durur, ayla güneş her zamanki yollarını bitkin takip eder ve biz, biz felakete uğramışlar, biz sevdiğinden ayrı düşmüşler aşkın içimizi titreten şarkısı kulağımızda, huzursuz yatarız düştüğümüz yerde."
