Hükmedebilirsin
Cennetin Doğusu benim için yalnızca bir roman değil, insanın kendi kaderiyle, geçmişiyle ve içindeki karanlıkla verdiği mücadelenin hikâyesiydi. Sayfalar ilerledikçe karakterlerin hayatlarından çok, insan ruhunun derinliklerini okuduğumu hissettim.
Kitabın merkezinde yer alan “Timşel” — “Hükmedebilirsin” düşüncesi beni en çok etkileyen nokta oldu. Steinbeck, insanın ne tamamen iyiliğe ne de tamamen kötülüğe mahkûm olduğunu; seçim yapma gücüne sahip olduğunu hatırlatıyor. Belki de romanın bütün ağırlığı bu tek kelimede saklı: İnsan, kendi içindeki karanlığa da aydınlığa da hükmedebilir.
Okurken bazen karakterlere öfkelendim, bazen onlara hak verdim; fakat her seferinde kendimden bir parça buldum. Kitabı bitirdiğimde geriye yalnızca güçlü bir hikâye değil, uzun süre zihnimde dolaşacak bir soru kaldı: İnsan gerçekten kim olmak istediğine karar verebilir mi?
Benim için Cennetin Doğusu, bu sorunun peşinden giden ve cevabını tek bir kelimeyle fısıldayan unutulmaz bir romandı: Timşel. Hükmedebilirsin.
Timşel.
Hükmedebilirsin.
Tercihlerine, nasıl biri olmak istediğine, hangi yoldan gitmek istediğine…
Seçebilir ve hükmedebilirsin.
‘Bu benim içimde var’ demek en kolayı.
Ama mutlu eder mi ?
Bu ne "hükmetmelisin" diyen bir zorunluluktur ne de "hükmedeceksin" diyen bir kadercilik. Önünde kapkara yollar da olsa, içindeki fırtına seni bambaşka bir yere de sürüklese; durup, düşünüp, rotayı değiştirmeyi seçebilirsin. Hükmetmek, dış dünyaya ya da insanlara üstünlük kurmak değil; kendi içine, o eğilimlere ve "en kolay" olana karşı bir irade koyabilmektir.
Reklam
İlkgüz Kitap Kulübüyle okudum1000Kitap
Uzun zamandır bu kadar etkileyici bir kitap okumamıştım. Kitabı övmeye nereden başlasam bilemiyorum. Derinlikli karakterler, doyurucu felsefi tartışmalar, kültür farklılıklarının metne yediriliş şekli..
Yüzyıllık Yalnızlık’a benzettiğim kısımları oldu, özellikle Adam’ı, babasını, kardeşiyle olan ilişkisini ve ardından benzer gibi görünen bir ilişkinin kendi oğulları arasında yaşanmasından sonra.
Uzun mu uzun bir kitap nasıl bu kadar kendine çeker insanı, hayret edilesi bir durum kesinlikle. Kitabın ilk kısımlarında uzun betimlemelerden sıkılıp bana göre olmadığı kanısına varıp bırakmış olsaydım çok yazık olurmuş. Biraz sabır gerekiyor kitabın açılması için ilk başlarda.
Lee ve Sam Hamilton gerçek olsa da onlarla sohbet edebilsem keşke diye düşünmem sanırım her şeyi açıklıyordur.
Kitabın ilk çeyreğinde yapılan Habil ve Kabil’in kitaplardaki metin farklılıklarının tartışması hayli dikkatimi çekmiş ve hoşuma gitmişti. Birden fazla kez yer verilmesi ve yine onunla bitirilmesi... Muazzam.
Timşel… Hükmedebilirsin…
Timşel!
"Bugüne kadar yazdıklarım, bu kitap için hazırlık niteliğindeydi."
Steinbeck eseri için bu cümleleri kullanıyor. Tek kelimeyle muhteşem bir eserle karşımızda. Kesinlikle okunması gerekenler listeme bir kitap daha eklendiği için mutluyum.
Kötülük doğuştan mı gelmektedir? Yoksa insan iyiliği ya da kötülüğü seçebilir mi? İyilik ve kötülüğün bitmek bilmez çekişmesine ve aralarindaki karmaşık ilişkiye modern bir yorum getiriyor yazar.
Derinlikli bir olay örgüsü ve her biri içimizden olan tanıdık karakterleriyle büyüleyici bir kurgu sizi bekliyor. Cyrus, Adam, Charles, Lee, Cal, Aron, Abra ve Kate.. tüm isimler hafızanıza kazınacak.
Okuyun okutun. Bana tavsiye eden arkadaşıma da teşekkür ediyorum.
2022’de aldığım ama ancak şimdi, kitap kulübümüz sayesinde okuma fırsatı bulduğum bir kitap…
Ve iyi ki okumuşum. Gerçekten bitmesini hiç istemedim; karakterlerle vedalaşmak zor geldi.
Roman, Hamilton ve Trask aileleri üzerinden ilerliyor. Özellikle Trask ailesinde; saf ve iyi niyetli bir baba, romanın en karanlık karakterlerinden Cathy ve birbirinden çok farklı iki kardeş Cal ile Aron dikkat çekiyor.
Bu kitap aslında tek bir şey söylüyor:
İyilik de kötülük de kader değil, seçimdir.
“Timşel” — seçebilirsin.
İnsan içindeki karanlığı da iyiliği de kendisi seçer. “Ben böyleyim” demek bir kaçış… Çünkü seçim her zaman senin.
Kesinlikle tavsiye ederim.
John Steinbeck’in Cennetin Doğusu kitabına ilk başladığımda açıkçası biraz gözüm korktu. Kitap oldukça kalın ve başta “bunu bitiremem herhalde” diye düşündüm. Ama okumaya başlayınca fikrim tamamen değişti. Çünkü gerçekten çok sürükleyici bir kitap; sayfalar ilerledikçe insanın bırakasını gelmiyor.
Roman aslında çok eski bir anlatıya, Tevrat’ta geçen Kabil ve Habil hikâyesine dayanıyor. Bu yönüyle biraz epik, biraz da simgesel bir anlatımı var. İyilik ve kötülük meselesini sadece olaylar üzerinden değil, karakterler üzerinden de çok güçlü bir şekilde veriyor. Mesela Kate karakteri neredeyse saf kötülüğü temsil ederken, Adam Trask daha çok iyiliği ve saflığı temsil ediyor.
Ama bence kitabın en vurucu tarafı “Timşel” meselesi. Yani insanın iyi ya da kötü olmasının kader değil, bir seçim olduğu fikri. Bu düşünce kitap boyunca insanın aklında dönüp duruyor. “İyi olmak da kötü olmak da senin elinde” demesi, bence kitabın en güçlü yanı.
Ben kitabı genel olarak çok beğendim. Başta kalınlığıyla korkutsa da, içine girdikçe insanı yakalayan, karakterleriyle düşündüren bir kitap. Okurken sadece bir hikâye takip etmiyorsun; aynı zamanda insanın doğası, seçimleri ve vicdanı üzerine de düşünmeye başlıyorsun. O yüzden yine bitirdiğimde aklımda sadece olaylar değil bana kalan duyguların da olduğu eşsiz bir kitap.
Reklam
Reklam