Hergün bu soruyu soruyorum kendime
Yaşama değer mi bu hayat ?
Yanıt hep aynı olmasada sonuç hep aynı...
Hem yok olunca ne geçecek elime ?
Yok olduğunun farkında bile olmayan bir hiç olunca ne geçecek elime?
En azından varım, en azından varım ve hissediyorum
Bir kediye sarılmanın verdiği huzuru
Sevgiliye dokunmanın sarhoşluğunu
Annemin sevgisinin sıcaklığını
İyi ki varım ve hepsini hissediyorum
Ama bazen bunlarda yetmiyor bana
Bu şehir izin vermiyor nefes alamama
İşte o zaman bir Kurt olup koşuyorum ,kaçıp kurtuyorum bu yapaylıktan.
Koşmak yetmeyince bir kartal olup uçuyorum ulaşıyorum yaban hayatıma.
Ve evet işte oradayım!
Hava soğumuş ve kararmış
Aniden bir yağmur yağıyor unuttuğum toprak kokusu işliyor içime,
İliklerime kadar hissediyorum
İyi ki varım iyi ki hissediyorum...
Sonra farkediyorum, bir başka bu yağmur
Yoksa?
Annemin gözyaşlarımı bunlar?
Yıldırımlar aydınlatıyor gecemi!
Sevgilinin öfkesimi bu?
Rüzgar savuruyor gövdemi!
Dostlarımın feryadımı bu ?
Doğru ya kimseye birşey demedim
Öylece çıktım gittim bu dünyadan...
Yine bir hüzün kaplıyor içimi
Ve cehenneme dönüyor cennetim